Earn to Die 2

Ανάλυση από Appcrazy

Το Earn to Die 2 είναι από εκείνα τα παιχνίδια αγώνων που εξηγούνται σε λίγα δευτερόλεπτα, αλλά χρειάζονται αρκετές προσπάθειες για να τα εκτιμήσεις πραγματικά. Μπαίνω σε ένα αυτοκίνητο, προχωρώ μέσα από έναν κόσμο γεμάτο ζόμπι, προσπαθώ να κρατήσω την ταχύτητα και να φτάσω όσο πιο μακριά μπορώ. Η ιδέα είναι απλή, όμως η διαφορά ανάμεσα σε μια καλή και μια αποτυχημένη διαδρομή κρύβεται στον τρόπο που χρησιμοποιώ το γκάζι, την κλίση του αυτοκινήτου και τις αναβαθμίσεις.

Στην κατηγορία των αγώνων, το παιχνίδι της Not Doppler ξεχωρίζει επειδή δεν βασίζεται μόνο στο να στρίβω γρήγορα. Η διαδρομή είναι περισσότερο μια σειρά από μικρές αποφάσεις: πότε θα επιταχύνω, πότε θα αφήσω το αυτοκίνητο να προσγειωθεί, πώς θα περάσω ένα εμπόδιο και αν αξίζει να ρισκάρω για λίγη επιπλέον απόσταση. Είναι δωρεάν, έχει ηλικιακή σήμανση PEGI 12 και παραμένει εύκολο να ξεκινήσει κάποιος χωρίς να χρειάζεται προηγούμενη εμπειρία.

Η πρώτη διαδρομή δείχνει αμέσως τι ζητά το παιχνίδι

Η πρώτη μου κίνηση είναι σχεδόν πάντα παρορμητική: πατάω το γκάζι και βλέπω το αυτοκίνητο να ανεβαίνει, να πέφτει, να χτυπά ζόμπι και να προσπαθεί να συνεχίσει. Αυτή η άμεση ανταπόκριση είναι σημαντικό μέρος της γοητείας. Δεν υπάρχει περίπλοκη εκμάθηση ούτε μεγάλη αναμονή πριν από τη δράση. Μέσα σε λίγα λεπτά καταλαβαίνω ότι η ταχύτητα από μόνη της δεν αρκεί.

Το όχημα αντιδρά διαφορετικά ανάλογα με το αν βρίσκεται σε επίπεδο έδαφος, σε ανηφόρα ή στον αέρα. Αν πατήσω αδιάκοπα το γκάζι, μπορεί να προσγειωθώ άτσαλα ή να χάσω πολύτιμη ορμή. Αντίθετα, μια μικρή διόρθωση στον αέρα συχνά κάνει τη διαφορά. Το παιχνίδι έτσι μετατρέπει έναν απλό αγώνα σε άσκηση ελέγχου: δεν κυνηγώ μόνο την ταχύτητα, αλλά προσπαθώ να διατηρώ το αυτοκίνητο σε θέση που θα του επιτρέψει να συνεχίσει.

Αυτό είναι ένα από τα πρώτα σημεία που το κάνουν πιο ενδιαφέρον από έναν συνηθισμένο endless runner με αυτοκίνητο. Σε πολλά παρόμοια παιχνίδια αντιδρώ κυρίως σε ό,τι εμφανίζεται μπροστά μου. Εδώ πρέπει να σκέφτομαι και το επόμενο δευτερόλεπτο. Μια κακή προσγείωση μπορεί να μειώσει τη φόρα μου, να με αφήσει εκτεθειμένο σε ζόμπι ή να με κάνει να καταναλώσω γρήγορα τα διαθέσιμα καύσιμα.

Η κάμερα και η πλευρική προοπτική βοηθούν να διαβάζω το έδαφος χωρίς να μπερδεύομαι. Δεν έχω να διαχειριστώ πολλές οθόνες ή σύνθετους χάρτες. Η προσοχή μου μένει στη διαδρομή, στο αυτοκίνητο και στον σωστό συγχρονισμό. Για αυτό το θεωρώ κατάλληλο για μικρά διαλείμματα, αλλά όχι απαραίτητα χαλαρωτικό. Η δράση είναι εύκολη στην εκκίνηση και αρκετά απαιτητική όταν προσπαθώ να βελτιώσω πραγματικά την απόδοσή μου.

Διαφημίσεις

Το feedback είναι άμεσο και κάθε αποτυχία εξηγεί κάτι

Το πιο δυνατό στοιχείο του παιχνιδιού είναι ο ρυθμός ανάμεσα στην πράξη και στην αντίδραση. Πατάω, στρίβω στον αέρα, χτυπώ ένα εμπόδιο και βλέπω αμέσως το αποτέλεσμα. Αν το αυτοκίνητο περάσει σωστά μια δύσκολη ανηφόρα, νιώθω ότι η επιλογή μου είχε σημασία. Αν αναποδογυρίσει ή σταματήσει πριν από το επόμενο σημείο, μπορώ συνήθως να καταλάβω τι έκανα λάθος.

Αυτό το καθαρό feedback με ενθαρρύνει να ξαναδοκιμάσω χωρίς να αισθάνομαι ότι έχασα τυχαία. Μπορεί να πάτησα το γκάζι σε λάθος στιγμή, να κράτησα λάθος γωνία ή να μπήκα στη διαδρομή με ανεπαρκή αναβάθμιση. Η αποτυχία δεν είναι απλώς ένα τέλος· λειτουργεί σαν σύντομη συμβουλή για την επόμενη προσπάθεια.

Ρίξτε μια ματιά στο ιστολόγιό μας

Στην πράξη, η διαδρομή αποκτά έναν γνώριμο ρυθμό. Ξεκινώ, μαζεύω απόσταση, αντιμετωπίζω ένα δύσκολο τμήμα, χάνω τον έλεγχο και επιστρέφω στο μενού. Μετά κοιτάζω τι μπορώ να βελτιώσω και ξαναμπαίνω. Αυτή η ακολουθία είναι ο πυρήνας του arcade racing σχεδιασμού του. Δεν χρειάζεται να αφιερώσω μισή ώρα για να αισθανθώ πρόοδο, αλλά ούτε και τελειώνει η πρόκληση μετά από μία επιτυχημένη διαδρομή.

Ένα χρήσιμο κόλπο είναι να μην αντιμετωπίζω κάθε άλμα ως ευκαιρία για πλήρη επιτάχυνση. Όταν το αυτοκίνητο βρίσκεται στον αέρα, μια πιο ελεγχόμενη κίνηση μπορεί να είναι καλύτερη από το να πιέζω συνεχώς. Το ίδιο ισχύει και όταν πλησιάζω συστάδες ζόμπι: η ορμή βοηθά, αλλά η λάθος γωνία μπορεί να με καθηλώσει. Μετά από λίγες προσπάθειες, αρχίζω να διαβάζω τη διαδρομή σαν ακολουθία από μικρές τεχνικές δοκιμασίες.

Η αίσθηση του χτυπήματος και της καταστροφής είναι έντονη, κάτι που εξηγεί και την ηλικιακή σήμανση PEGI 12. Δεν θα το πρότεινα σε μικρότερα παιδιά απλώς επειδή έχει καρτουνίστικη εμφάνιση. Η παρουσία των ζόμπι και η συνεχής σύγκρουση αποτελούν βασικό κομμάτι της δράσης, όχι διακοσμητική λεπτομέρεια.

Οι ανταμοιβές κάνουν κάθε διαδρομή χρήσιμη

Το παιχνίδι γίνεται πιο εθιστικό όταν καταλαβαίνω ότι ακόμη και μια αποτυχημένη προσπάθεια μπορεί να με φέρει πιο κοντά στην επόμενη βελτίωση. Η απόσταση που καλύπτω και η απόδοσή μου δεν χάνονται ως απλή αποτυχία. Με ενδιαφέρει να επιστρέψω στο γκαράζ, να εξετάσω τι χρειάζεται ενίσχυση και να αποφασίσω πού θα επενδύσω πρώτα.

Εδώ χρειάζεται λίγη στρατηγική. Αν αναβαθμίσω μόνο την ταχύτητα, ίσως φτάνω γρηγορότερα σε ένα εμπόδιο αλλά να μην μπορώ να το ξεπεράσω. Αν δώσω προτεραιότητα στη σταθερότητα ή στην ικανότητα να συνεχίζω μετά από χτυπήματα, μπορεί να καλύπτω μεγαλύτερη απόσταση χωρίς θεαματικές εκκινήσεις. Η σωστή επιλογή εξαρτάται από το σημείο όπου κολλάω, όχι από το ποια αναβάθμιση ακούγεται πιο εντυπωσιακή.

Αυτή είναι μια από τις πιο χρήσιμες συμβουλές για νέους παίκτες: πριν αγοράσω κάτι, σκέφτομαι τι ακριβώς με σταμάτησε. Αν το αυτοκίνητο δεν φτάνει αρκετά μακριά επειδή χάνει γρήγορα τη φόρα του, χρειάζομαι διαφορετική λύση από εκείνη που θα επέλεγα αν κολλάω σε ανηφόρες. Η πρόοδος γίνεται πιο αποδοτική όταν συνδέω την αναβάθμιση με ένα συγκεκριμένο πρόβλημα.

Οι αγορές μέσα στο παιχνίδι κυμαίνονται από 0,99 € έως 5,99 € όταν η χρέωση γίνεται μέσω του Play. Για μένα, το βασικό ενδιαφέρον παραμένει στην πρόοδο που κερδίζω μέσα από τις διαδρομές και όχι στην ανάγκη να πληρώσω για να καταλάβω το παιχνίδι. Παρ’ όλα αυτά, όποιος θέλει να αποφύγει εντελώς τις αγορές μέσα σε παιχνίδια καλό είναι να ελέγξει τις ρυθμίσεις της συσκευής του πριν το δώσει σε παιδί.

Η ανταμοιβή δεν είναι μόνο αριθμητική. Είναι κυρίως η αίσθηση ότι ένα σημείο που πριν φαινόταν αδύνατο τώρα γίνεται διαχειρίσιμο. Όταν η νέα αναβάθμιση μου επιτρέπει να περάσω ένα τμήμα που με σταματούσε, η πρόοδος μοιάζει δίκαιη. Δεν αισθάνομαι ότι απλώς επαναλαμβάνω την ίδια πίστα χωρίς σκοπό.

Το reset είναι γρήγορο, αλλά η επανάληψη έχει κόστος

Μετά από μια αποτυχημένη προσπάθεια, η επιστροφή στη δράση είναι γρήγορη. Αυτό είναι απαραίτητο για ένα παιχνίδι που βασίζεται στην επανάληψη. Δεν θέλω μεγάλες διακοπές ανάμεσα σε δύο διαδρομές, ειδικά όταν ξέρω ακριβώς ποιο λάθος θέλω να διορθώσω. Η μικρή απόσταση ανάμεσα στην αποτυχία και στην επόμενη εκκίνηση κρατά ζωντανή την παρόρμηση για «μία ακόμη προσπάθεια».

Το μειονέκτημα είναι ότι το ίδιο σύστημα μπορεί να γίνει μονότονο. Αν δεν αλλάζω τον τρόπο που οδηγώ ή αν επιστρέφω μηχανικά στην ίδια διαδρομή, οι προσπάθειες αρχίζουν να μοιάζουν μεταξύ τους. Η λύση είναι να μπαίνω με συγκεκριμένο στόχο: να κρατήσω καλύτερη γωνία σε ένα άλμα, να φτάσω λίγο μακρύτερα ή να μαζέψω αρκετούς πόρους για την επόμενη βελτίωση.

Σε μια καθημερινή χρήση, το φαντάζομαι ιδανικό για τη διαδρομή με τα μέσα, για ένα σύντομο διάλειμμα στη δουλειά ή για λίγα λεπτά πριν από τον ύπνο, αρκεί να μην με ενοχλεί η ένταση. Μπορώ να ολοκληρώσω μια προσπάθεια χωρίς να δεσμευτώ σε μεγάλη συνεδρία. Από την άλλη, αν θέλω ένα παιχνίδι για χαλαρή, αργή εξερεύνηση, αυτό δεν θα ήταν η πρώτη μου επιλογή, επειδή ο σχεδιασμός του με ωθεί συνεχώς να ξαναμπώ στη δράση.

Το reset έχει και παιδαγωγική αξία για τον παίκτη. Με κάνει να ξεχωρίζω το λάθος χειρισμού από το πρόβλημα εξοπλισμού. Αν αποτυγχάνω στο ίδιο σημείο με διαφορετικούς τρόπους, ίσως η αναβάθμιση είναι απαραίτητη. Αν όμως το αυτοκίνητο περνά όταν αλλάζω μόνο τον συγχρονισμό μου, τότε η λύση βρίσκεται στην τεχνική. Αυτή η διάκριση αποφεύγει άσκοπες αγορές και κάνει την πρόοδο πιο ικανοποιητική.

Πώς στέκεται απέναντι στις συνηθισμένες εναλλακτικές

Σε σχέση με έναν κλασικό αγώνα σε πίστα, εδώ δεν με ενδιαφέρει τόσο η θέση απέναντι σε άλλους οδηγούς. Το παιχνίδι εστιάζει στην επιβίωση, στην απόσταση και στη βελτίωση του οχήματος. Αν ψάχνω ανταγωνισμό με γύρους, αντιπάλους και καθαρή αγωνιστική γραμμή, μια παραδοσιακή εφαρμογή αγώνων πιθανότατα θα με ικανοποιήσει περισσότερο.

Σε σχέση με έναν τυπικό endless runner, όμως, προσφέρει πιο ουσιαστική αίσθηση εξέλιξης. Δεν αντιδρώ μόνο σε εμπόδια που εμφανίζονται ξαφνικά. Η διαδρομή, το αυτοκίνητο και οι αναβαθμίσεις συνδέονται μεταξύ τους. Η αποτυχία με ωθεί να αλλάξω κάτι συγκεκριμένο, ενώ η επιτυχία ανοίγει χώρο για μεγαλύτερη πρόκληση.

Το δυνατό του σημείο απέναντι σε άλλα παιχνίδια με ζόμπι είναι ότι δεν στηρίζεται αποκλειστικά στη σκοποβολή ή στη συλλογή αντικειμένων. Η οδήγηση είναι η βασική γλώσσα του παιχνιδιού. Οι συγκρούσεις, οι ανηφόρες και τα άλματα γίνονται προβλήματα που λύνονται με κίνηση. Αυτό το κάνει καλή επιλογή για κάποιον που θέλει θεματική αποκάλυψη ζόμπι χωρίς να ψάχνει σύνθετο παιχνίδι δράσης.

Θα το απέφευγα, πάντως, αν θέλω ρεαλιστική φυσική οδήγηση ή πολλές ρυθμίσεις αυτοκινήτου. Η εμπειρία είναι καθαρά arcade και η χαρά της προέρχεται από την υπερβολή, την ταχύτητα και τις θεαματικές συγκρούσεις. Επίσης, όποιος βαριέται γρήγορα τις επαναλαμβανόμενες προσπάθειες ίσως δεν προλάβει να απολαύσει την εξέλιξη που βρίσκεται πίσω από τον απλό χειρισμό.

Συμβατότητα, μέγεθος κοινού και πρακτική επιλογή

Η εφαρμογή κυκλοφόρησε στις 4 Μαΐου 2015 και παραμένει διαθέσιμη σε συσκευές με Android 6.0 ή νεότερο. Η τρέχουσα έκδοση είναι η 1.4.58. Αυτά τα στοιχεία την κάνουν προσβάσιμη και σε αρκετές παλαιότερες συσκευές, αν και η πραγματική άνεση θα εξαρτηθεί από την απόδοση του κάθε τηλεφώνου και από το πόσο ομαλά ανταποκρίνεται η οθόνη αφής.

Η δημοτικότητά της είναι μεγάλη: έχει πάνω από 100 εκατομμύρια εγκαταστάσεις, με μέσο όρο 4,5 από περίπου δύο εκατομμύρια αξιολογήσεις. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα ταιριάξει σε όλους, αλλά δείχνει ότι ο βασικός κύκλος δράσης και αναβάθμισης έχει βρει πολύ μεγάλο κοινό. Οι περίπου 1,6 χιλιάδες γραπτές κριτικές προσθέτουν μια πιο συγκεκριμένη εικόνα από έναν απλό αριθμό βαθμολογίας, χωρίς να αλλάζουν το προσωπικό κριτήριο: πρέπει να μου αρέσει η επανάληψη για να το εκτιμήσω.

Το ότι είναι δωρεάν βοηθά να το δοκιμάσω χωρίς αρχικό κόστος. Παράλληλα, οι αγορές μέσα στην εφαρμογή σημαίνουν ότι χρειάζεται λίγη προσοχή σε κοινόχρηστες συσκευές ή σε κινητό παιδιού. Για μένα, ο σωστός τρόπος είναι να το ξεκινήσω ως σύντομο arcade παιχνίδι και να δω αν η διαδικασία «οδηγώ, αποτυγχάνω, αναβαθμίζω, ξαναδοκιμάζω» με κρατά ενδιαφέροντα.

Η τελική μου κρίση για τον κύκλο δράσης

Το Earn to Die 2 πετυχαίνει επειδή ο κύκλος του είναι καθαρός και άμεσος. Η πρώτη πράξη είναι πάντα απλή: πατάω το γκάζι και προσπαθώ να κινηθώ. Η αντίδραση έρχεται χωρίς καθυστέρηση, είτε με μια καλή προσγείωση είτε με ένα θεαματικό σταμάτημα. Η ανταμοιβή με κάνει να εξετάσω την επόμενη αναβάθμιση, ενώ το γρήγορο reset μετατρέπει την αποτυχία σε πρόσκληση για νέα προσπάθεια.

Η πιο σημαντική λεπτομέρεια είναι ότι κάθε νέα συνεδρία έχει λόγο να ξεκινήσει. Μπορεί να θέλω να βελτιώσω ένα συγκεκριμένο άλμα, να δοκιμάσω διαφορετική προτεραιότητα αναβαθμίσεων ή απλώς να ξεπεράσω το προσωπικό μου όριο. Όταν παίζω με τέτοιο μικρό στόχο, η επανάληψη δεν μοιάζει κενή. Όταν μπαίνω χωρίς στόχο, η απλότητα μπορεί να μετατραπεί σε μονοτονία.

Το προτείνω σε όποιον θέλει γρήγορη δράση, απλούς χειρισμούς και πρόοδο που φαίνεται μέσα από την απόδοση του αυτοκινήτου. Δεν είναι η καλύτερη επιλογή για ρεαλιστικούς αγώνες, αργή εξερεύνηση ή παιχνίδια χωρίς επαναλήψεις. Για ένα δωρεάν παιχνίδι αγώνων με θέμα τα ζόμπι, όμως, έχει αρκετό βάθος ώστε να δικαιολογεί πολλές σύντομες επιστροφές. Η δική μου ετυμηγορία είναι θετική: ξεκινά εύκολα, ανταμείβει την προσεκτική οδήγηση και κάνει την επόμενη προσπάθεια να φαίνεται φυσική συνέχεια της προηγούμενης.