Deezer: Όταν η σωστή ακρόαση ξεκινά πριν από το πρώτο τραγούδι

Deezer: Όταν η σωστή ακρόαση ξεκινά πριν από το πρώτο τραγούδι header
Διαφημίσεις

Η καλή εφαρμογή μουσικής δεν κρίνεται μόνο από το πόσα τραγούδια έχει στον κατάλογό της. Κρίνεται από το αν, στις 7:40 το πρωί, με το ένα χέρι στο κινητό και το άλλο στον καφέ, σε οδηγεί γρήγορα σε κάτι που θέλεις να ακούσεις. Με αυτή τη λογική δοκίμασα το Deezer: Music & Podcast Player: όχι σαν κατάλογο λειτουργιών, αλλά σαν χώρο όπου πρέπει να προσανατολιστείς, να αποφασίσεις, να ξεκινήσεις ακρόαση και να διορθώσεις μια λάθος επιλογή χωρίς να χάσεις τον ρυθμό σου.

Η βασική μου θέση είναι καθαρή: η Deezer έχει σχεδιαστεί με σεβασμό στη συνήθεια του ακροατή, όμως η ίδια η αφθονία της μερικές φορές βαραίνει την εμπειρία. Η εφαρμογή καταλαβαίνει ότι δεν ανοίγουμε μια υπηρεσία μουσικής μόνο για να αναζητήσουμε έναν τίτλο. Την ανοίγουμε για να μας προτείνει κάτι, να συνεχίσει μια διάθεση, να θυμηθεί τι ακούγαμε ή να μας βγάλει από την αμηχανία του κενού. Όταν το πετυχαίνει, μοιάζει ήρεμη και ώριμη. Όταν αποτυγχάνει, η οθόνη γεμίζει επιλογές που ζητούν περισσότερη σκέψη απ’ όση θέλαμε να διαθέσουμε.

Deezer: Music & Podcast Player icon

Deezer: Music & Podcast Player

Μουσική και ήχος
3,8
Λήψη

Η σχεδιαστική λογική της Deezer

Η Deezer αντιμετωπίζει τη μουσική ως διαρκή ροή και όχι ως σειρά μεμονωμένων αναζητήσεων. Αυτό φαίνεται από τον τρόπο που συνδυάζει την αρχική σελίδα, τις προσωπικές προτάσεις, τα άλμπουμ, τις λίστες και τα ηχητικά προγράμματα. Ο χρήστης μπορεί να μπει με συγκεκριμένο προορισμό, αλλά η εφαρμογή είναι έτοιμη να του προτείνει μια παράκαμψη.

Αυτός ο σχεδιασμός έχει μια σημαντική συνέπεια. Η Deezer δεν σε ρωτά συνεχώς «τι θέλεις να κάνεις;». Προσπαθεί να προβλέψει «τι μπορεί να θέλεις τώρα;». Είναι μια σωστή κατεύθυνση για μια υπηρεσία που χρησιμοποιείται συχνά και για λίγο, όχι μόνο σε μεγάλες συνεδρίες ακρόασης. Παρ’ όλα αυτά, η πρόβλεψη χρειάζεται πειθαρχία. Αν η αρχική σελίδα παρουσιάζει πάρα πολλές σειρές, η προσωπική επιμέλεια χάνει τη δύναμή της και μετατρέπεται σε θόρυβο.

Η καλύτερη σχεδιαστική στιγμή της Deezer έρχεται όταν η εφαρμογή μειώνει την απόσταση ανάμεσα στη διάθεση και στην αναπαραγωγή. Δεν χρειάζεται να θυμάσαι ακριβή τίτλο, καλλιτέχνη ή άλμπουμ. Μπορείς να ξεκινήσεις από μια πρόσφατη ακρόαση, μια προτεινόμενη μίξη ή μια λίστα που ταιριάζει στην ώρα της ημέρας. Εκεί η εφαρμογή λειτουργεί σαν καλός ραδιοφωνικός παραγωγός: δεν σε αναγκάζει να εξηγήσεις τα πάντα πριν σου δώσει ήχο.

Η πρώτη χρήση και το πρόβλημα του προσανατολισμού

Στην πρώτη επαφή, η Deezer δίνει αρκετά γρήγορα την αίσθηση ότι υπάρχει περιεχόμενο για κάθε πιθανή διάθεση. Η εγγραφή και η αρχική ρύθμιση δεν είναι το δύσκολο μέρος. Το πιο κρίσιμο σημείο είναι τι καταλαβαίνει ο νέος χρήστης από την αρχική οθόνη. Εκεί πρέπει να ξεχωρίσει τι είναι άμεση πρόταση, τι είναι προσωπική βιβλιοθήκη, τι αφορά αναζήτηση και τι είναι απλώς μια θεματική είσοδος.

Η εφαρμογή βοηθά επειδή χρησιμοποιεί γνώριμες εικόνες εξωφύλλων, σαφείς τίτλους και κουμπιά αναπαραγωγής που δεν χρειάζονται εξήγηση. Αν έχεις ήδη λογαριασμό και ιστορικό, η εμπειρία γίνεται αμέσως πιο προσωπική. Αν ξεκινάς από το μηδέν, όμως, η αρχική σελίδα μοιάζει περισσότερο με βιτρίνα παρά με οδηγό. Βλέπεις αρκετές πιθανές διαδρομές, αλλά δεν είναι πάντα προφανές ποια αξίζει να ακολουθήσεις πρώτη.

Αυτό είναι διαφορετικό από την πρώτη εντύπωση μιας εφαρμογής πλοήγησης όπως το Waze, όπου ο βασικός στόχος είναι σχεδόν πάντα ορατός: ορίζεις προορισμό και ξεκινάς. Η Deezer έχει πιο ανοιχτό πρόβλημα, άρα δεν μπορεί να προσφέρει μία μόνο διαδρομή. Θα ήθελα, ωστόσο, μια πιο καθαρή αρχική χειρονομία για τον νέο ακροατή: να ακούσει κάτι τώρα, να βρει τους αγαπημένους του καλλιτέχνες ή να εξερευνήσει. Η εφαρμογή τα προσφέρει όλα, αλλά δεν τα ιεραρχεί πάντα με την ίδια αποφασιστικότητα.

Μετά από λίγες ακροάσεις, η κατάσταση βελτιώνεται αισθητά. Οι πρόσφατες επιλογές και οι προσωπικές προτάσεις αρχίζουν να λειτουργούν σαν νοητικά σημάδια. Η εφαρμογή παύει να είναι γενικός κατάλογος και αποκτά μνήμη. Αυτή η μετάβαση είναι σημαντική, επειδή η χρησιμότητα της Deezer δεν εξαντλείται στην πρώτη εκκίνηση. Χτίζεται μέσα από την επανάληψη.

Πλοήγηση και ιεραρχία

Η κάτω γραμμή πλοήγησης κάνει τη βασική δουλειά σωστά: κρατά κοντά την αρχική σελίδα, την αναζήτηση, τη βιβλιοθήκη και τον χώρο αναπαραγωγής. Η σταθερότητα αυτή μειώνει το κόστος της επιστροφής. Μπορείς να χαθείς μέσα σε μια λίστα ή σε ένα άλμπουμ και να ξαναβρείς τον κεντρικό σου προσανατολισμό χωρίς να θυμάσαι πώς έφτασες εκεί.

Η αναζήτηση είναι ο πιο σαφής δρόμος όταν ξέρεις τι θέλεις. Η ιεραρχία των αποτελεσμάτων είναι αρκετά κατανοητή, καθώς διαχωρίζει τραγούδια, άλμπουμ, καλλιτέχνες και λίστες. Η δυσκολία ξεκινά όταν η αναζήτηση γίνεται αόριστη. Μια φράση για διάθεση ή μια γενική λέξη μπορεί να επιστρέψει πολλές κατηγορίες ταυτόχρονα, και ο χρήστης χρειάζεται να αποφασίσει αν ψάχνει τραγούδι, σταθμό, συλλογή ή εκπομπή.

Η βιβλιοθήκη έχει διαφορετικό ρόλο και η Deezer τον υπηρετεί αρκετά καλά. Εκεί δεν εξερευνάς το άγνωστο· επιστρέφεις σε ό,τι έχεις κρατήσει. Η διάκριση ανάμεσα σε αγαπημένα, λήψεις, λίστες και άλμπουμ είναι λογική, όμως η αξία της εξαρτάται από το πόσο συνεπής είσαι στην αποθήκευση. Αν δεν οργανώνεις ποτέ τη μουσική σου, η βιβλιοθήκη μπορεί να γίνει ένας ακόμη μεγάλος σωρός.

Το πρόβλημα της ιεραρχίας εμφανίζεται κυρίως στην αρχική σελίδα, όπου οι προτάσεις, οι θεματικές ενότητες και οι πρόσφατες ακροάσεις ανταγωνίζονται για την προσοχή. Η Deezer θέλει να είναι ταυτόχρονα προσωπικός κατάλογος, ραδιόφωνο, χώρος ανακάλυψης και υπηρεσία για εκπομπές. Η πρόθεση είναι πλούσια, αλλά η οπτική σειρά δεν είναι πάντα αρκετά αυστηρή. Μερικές φορές χρειάζεται να σαρώσεις την οθόνη αντί να καταλάβεις αμέσως ποιο είναι το πρώτο λογικό βήμα.

Σε αυτό το σημείο η σύγκριση με το Pinterest είναι χρήσιμη, παρότι πρόκειται για διαφορετικό προϊόν. Το Pinterest έχει αποδεχτεί ότι η εξερεύνηση μπορεί να είναι χαλαρή και ατελείωτη. Η Deezer, όμως, πρέπει συχνά να οδηγήσει σε μια άμεση ενέργεια: αναπαραγωγή. Όσο περισσότερο θυμίζει ατελείωτη βιτρίνα, τόσο περισσότερο καθυστερεί το βασικό της αποτέλεσμα.

Τι συμβαίνει αφού πατήσεις αναπαραγωγή

Η αναπαραγωγή είναι η στιγμή όπου ο σχεδιασμός πρέπει να επιβεβαιώσει ότι κατάλαβε την πρόθεσή σου. Η Deezer συνήθως το κάνει με σαφή τρόπο: το ενεργό τραγούδι παραμένει διαθέσιμο, η μίνι συσκευή αναπαραγωγής λειτουργεί ως σταθερό σημείο επιστροφής και τα βασικά χειριστήρια δεν κρύβονται για πολύ.

Αυτή η μίνι συσκευή είναι από τις πιο χρήσιμες αποφάσεις της εφαρμογής. Σου επιτρέπει να συνεχίσεις την περιήγηση χωρίς να εγκαταλείψεις τον ήχο. Μπορείς να ψάξεις κάτι άλλο, να δεις έναν καλλιτέχνη ή να ανοίξεις τη βιβλιοθήκη και να γνωρίζεις ότι η τρέχουσα ακρόαση παραμένει κοντά. Είναι ένα μικρό αλλά ουσιαστικό κομμάτι συνέχειας.

Η επιβεβαίωση των ενεργειών δεν είναι πάντα εξίσου δυνατή. Όταν προσθέτεις ένα τραγούδι στα αγαπημένα ή σε μια λίστα, πρέπει να καταλάβεις αμέσως ότι η ενέργεια ολοκληρώθηκε. Η αλλαγή στο εικονίδιο βοηθά, αλλά σε μια εφαρμογή με πολλές παρόμοιες επιφάνειες χρειάζεται και λίγο πιο ξεκάθαρη ανατροφοδότηση. Δεν ζητώ μεγάλα μηνύματα που διακόπτουν την ακρόαση. Ζητώ ένα διακριτικό, αλλά αδιαμφισβήτητο σημάδι.

Το ίδιο ισχύει για τις λήψεις και την ακρόαση χωρίς σύνδεση. Εκεί η κατάσταση δεν είναι απλώς «ξεκίνησε» ή «δεν ξεκίνησε». Υπάρχει αναμονή, πρόοδος, διαθέσιμος χώρος και τελικό αποτέλεσμα. Όσο πιο καθαρά παρουσιάζονται αυτά τα στάδια, τόσο λιγότερο ο χρήστης αναρωτιέται αν μπορεί να βασιστεί στη μουσική του σε ένα αεροπλάνο ή σε έναν δρόμο χωρίς σήμα.

Η καλή ανατροφοδότηση δεν τραβά την προσοχή· απομακρύνει την αμφιβολία. Η Deezer πλησιάζει αυτόν τον στόχο όταν κρατά τα χειριστήρια απλά και την τρέχουσα κατάσταση ορατή. Χάνει πόντους όταν η επιβεβαίωση μιας αλλαγής εξαρτάται από μικρές χρωματικές μεταβολές ή από το αν θυμάσαι πώς έμοιαζε το προηγούμενο εικονίδιο.

Τριβή, λάθη και επιστροφή

Η μουσική εφαρμογή δοκιμάζεται ιδιαίτερα όταν ο χρήστης αλλάζει γνώμη. Πατάς μια πρόταση, καταλαβαίνεις μετά από δέκα δευτερόλεπτα ότι δεν σου ταιριάζει και θέλεις να επιστρέψεις χωρίς να ξαναστήσεις τη συνεδρία από την αρχή. Η Deezer γενικά επιτρέπει αυτή την επιστροφή, χάρη στο ιστορικό, στη μίνι συσκευή αναπαραγωγής και στις σταθερές περιοχές πλοήγησης.

Υπάρχουν όμως στιγμές όπου η εφαρμογή ζητά περισσότερη ακρίβεια απ’ όση έχεις διαθέσιμη. Η προσθήκη σε λίστα μπορεί να γίνει λιγότερο άμεση όταν υπάρχουν πολλές λίστες με παρόμοια ονόματα. Η διαχείριση μιας λίστας, η αφαίρεση ενός τραγουδιού ή η αλλαγή σειράς απαιτούν προσοχή, ειδικά σε μικρή οθόνη. Δεν είναι καταστροφικές δυσκολίες, αλλά συσσωρεύονται σε μια εφαρμογή που χρησιμοποιούμε με βιασύνη.

Η ανάκτηση από λάθος επιλογή είναι πιο επιτυχημένη όταν η Deezer διατηρεί το προηγούμενο πλαίσιο. Αν ανοίξεις έναν καλλιτέχνη από μια πρόταση και μετά επιστρέψεις, θέλεις να συνεχίσεις από το ίδιο σημείο, όχι να προσγειωθείς σε μια γενική αρχική σελίδα. Η αίσθηση συνέχειας είναι κρίσιμη εδώ. Η εφαρμογή δεν πρέπει να σε τιμωρεί επειδή εξερεύνησες.

Στις διακοπές σύνδεσης, η εμπειρία εξαρτάται φυσικά από τις διαθέσιμες λήψεις, αλλά ο σχεδιασμός μπορεί να κάνει τη διαφορά. Το σημαντικό είναι να καταλαβαίνεις αν ακούς αποθηκευμένο περιεχόμενο, αν περιμένεις δίκτυο ή αν η αναπαραγωγή σταμάτησε για άλλο λόγο. Οι εφαρμογές ήχου συχνά αποτυγχάνουν όχι επειδή αντιμετωπίζουν ένα πρόβλημα, αλλά επειδή δεν εξηγούν ποιο πρόβλημα αντιμετωπίζουν.

Η Deezer δεν εξαφανίζει κάθε τριβή, όμως συνήθως προσφέρει αρκετά σημεία επιστροφής ώστε να μη νιώθεις ότι έχασες όλη τη δουλειά σου. Αυτό είναι πιο σημαντικό από μια εντυπωσιακή πρώτη οθόνη. Η καθημερινή ποιότητα μετριέται στη δεύτερη και στην τρίτη προσπάθεια, όταν κάτι δεν πήγε όπως περίμενες.

Συνέπεια σε όλη την εμπειρία

Η συνέπεια της Deezer φαίνεται κυρίως στη γλώσσα των ενεργειών. Η αναπαραγωγή, η αποθήκευση και η προσθήκη σε λίστα επανεμφανίζονται με παρόμοιο τρόπο σε τραγούδια, άλμπουμ και καλλιτέχνες. Αυτή η επανάληψη μειώνει την ανάγκη εκμάθησης. Μόλις καταλάβεις πώς λειτουργεί μια κάρτα τραγουδιού, μεταφέρεις τη γνώση σου και στις υπόλοιπες.

Η συνέπεια δεν σημαίνει ότι όλα πρέπει να μοιάζουν ίδια. Η πλήρης οθόνη αναπαραγωγής χρειάζεται διαφορετική ιεραρχία από μια σελίδα καλλιτέχνη, επειδή εκεί προέχει ο έλεγχος του ήχου. Η Deezer κάνει αυτή τη διάκριση αρκετά λογικά, αν και ορισμένες δευτερεύουσες ενέργειες μπορεί να κρύβονται πίσω από παρόμοια μενού. Όταν η θέση μιας επιλογής αλλάζει χωρίς σαφή λόγο, η εμπιστοσύνη μειώνεται.

Η συνύπαρξη μουσικής και εκπομπών είναι ένα ακόμη τεστ συνέπειας. Ο χρήστης θέλει να αισθάνεται ότι παραμένει στην ίδια υπηρεσία, αλλά όχι ότι τραγούδια και επεισόδια αντιμετωπίζονται υποχρεωτικά με τον ίδιο τρόπο. Η διάρκεια, η πρόοδος και η συνέχεια έχουν διαφορετικό νόημα σε ένα επεισόδιο. Η Deezer τα συνδέει αρκετά ομαλά, όμως η διάκριση θα μπορούσε να είναι πιο καθαρή σε ορισμένα σημεία, ώστε η μακρά ακρόαση να μην μοιάζει με απλή αναπαραγωγή τραγουδιού.

Σε αντίθεση, μια εφαρμογή όπως οι Ταπετσαρίες μπορεί να στηρίζεται σε πολύ πιο απλή επανάληψη: βλέπεις, επιλέγεις, εφαρμόζεις. Η Deezer έχει πολύ περισσότερες καταστάσεις και γι’ αυτό η συνέπεια είναι δυσκολότερη. Το γεγονός ότι η βασική λογική παραμένει αναγνωρίσιμη αποτελεί σημαντικό επίτευγμα, ακόμη κι αν δεν είναι τέλεια παντού.

Οι αποφάσεις της μικρής οθόνης

Στο κινητό, κάθε επιπλέον γραμμή, κουμπί ή ετικέτα ανταγωνίζεται τον ίδιο περιορισμένο χώρο. Η Deezer συνήθως δίνει προτεραιότητα στο εξώφυλλο, στον τίτλο και στην αναπαραγωγή. Αυτή είναι η σωστή σειρά για γρήγορη ακρόαση, αλλά αφήνει λιγότερο χώρο για πληροφορίες που μπορεί να χρειαστείς πριν αποφασίσεις.

Οι κάρτες περιεχομένου είναι εύκολες στην αναγνώριση, όμως η πυκνότητά τους μπορεί να κουράσει. Όταν η αρχική σελίδα έχει πολλές σειρές, το κάθε τμήμα απαιτεί οριζόντια κύλιση και η συνολική εικόνα γίνεται πιο δύσκολο να απομνημονευτεί. Η οριζόντια κύλιση είναι χρήσιμη για μικρές ομάδες επιλογών, όχι τόσο όταν επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά σε μια μεγάλη αρχική σελίδα.

Τα χειριστήρια αναπαραγωγής πρέπει να λειτουργούν σε συνθήκες που δεν είναι ιδανικές: σε λεωφορείο, με βρεγμένα χέρια, ενώ περπατάς ή όταν το κινητό βρίσκεται σε βάση αυτοκινήτου. Η Deezer κρατά τα βασικά κουμπιά αρκετά διακριτά, αλλά η πραγματική άνεση εξαρτάται από το πόσο γρήγορα ανοίγει η πλήρης οθόνη αναπαραγωγής και πόσο εύκολα βρίσκεις την ουρά.

Η ουρά είναι ένα χαρακτηριστικό που συχνά αποκαλύπτει αν μια εφαρμογή σκέφτεται σαν εργαλείο ή σαν βιτρίνα. Θέλεις να ξέρεις τι έρχεται μετά, να αφαιρέσεις κάτι και να αλλάξεις σειρά χωρίς να φοβάσαι ότι θα χάσεις την τρέχουσα ακρόαση. Στη Deezer η λογική είναι διαθέσιμη, αλλά η εμπειρία θα μπορούσε να είναι πιο άμεση για χρήστες που χτίζουν συχνά τη δική τους σειρά τραγουδιών.

Μια μικρή οθόνη δεν χρειάζεται λιγότερες δυνατότητες· χρειάζεται καλύτερη σειρά προτεραιότητας. Η Deezer το καταλαβαίνει στις βασικές κινήσεις, αλλά όχι πάντα στις δευτερεύουσες. Όταν ο χρήστης πρέπει να ψάξει ένα μενού για κάτι που κάνει κάθε μέρα, το κινητό παύει να είναι γρήγορο εργαλείο και γίνεται μικρός πίνακας ελέγχου.

Τι παρατηρεί ο έμπειρος χρήστης

Μετά από αρκετές ημέρες, η αξία της Deezer μετακινείται από την αναζήτηση στην πρόβλεψη. Ο έμπειρος χρήστης δεν θέλει να ανοίγει την εφαρμογή και να ξεκινά από το μηδέν. Θέλει να βρει αμέσως τη μίξη που ταιριάζει στη συνήθη διαδρομή του, να συνεχίσει ένα επεισόδιο ή να επιστρέψει σε έναν δίσκο που άκουγε χθες.

Εδώ φαίνεται πόσο σημαντικό είναι το ιστορικό. Η εφαρμογή γίνεται πιο χρήσιμη όσο περισσότερα μαθαίνει για τη συμπεριφορά σου, αλλά πρέπει να αφήνει και χώρο για αλλαγή. Αν ακούσεις ένα είδος για μια εβδομάδα, δεν σημαίνει ότι θέλεις να εγκλωβιστείς σε αυτό. Οι προτάσεις είναι καλές όταν λειτουργούν ως πρόσκληση, όχι όταν σε κλειδώνουν σε μια ταυτότητα.

Ο έμπειρος χρήστης προσέχει επίσης τη διαφορά ανάμεσα σε μια προσωπική επιλογή και σε μια αυτόματη συνέχεια. Αν η εφαρμογή προσθέτει τραγούδια στην ουρά, πρέπει να είναι σαφές ποια ήταν η δική σου απόφαση και ποια η πρόταση του συστήματος. Αυτή η διάκριση βοηθά στον έλεγχο. Δεν θέλεις να αισθάνεσαι ότι η Deezer οδηγεί μόνη της, ακόμη κι αν εκτιμάς την ευκολία.

Οι λάτρεις της οργάνωσης θα ζητήσουν περισσότερη ακρίβεια στη διαχείριση βιβλιοθήκης και λιστών. Οι περιστασιακοί ακροατές, αντίθετα, θα εκτιμήσουν ότι μπορούν να αγνοήσουν σχεδόν όλη αυτή την πολυπλοκότητα. Η Deezer είναι πιο επιτυχημένη όταν προσφέρει βάθος χωρίς να το επιβάλλει από την πρώτη στιγμή. Το ιδανικό είναι ο αρχάριος να παίζει μουσική σε λίγα δευτερόλεπτα και ο έμπειρος να βρίσκει σταδιακά τα εργαλεία που χρειάζεται.

Η πιο δυνατή σχεδιαστική επιλογή της Deezer είναι η διατήρηση της αναπαραγωγής ως σταθερού άξονα. Ό,τι κι αν κάνεις μέσα στην εφαρμογή, η μουσική παραμένει παρούσα και προσβάσιμη. Δεν πρόκειται για θεαματική λειτουργία, αλλά για απόφαση που προστατεύει τη βασική υπόσχεση του προϊόντος: να ακούς χωρίς να διακόπτεσαι κάθε φορά που θέλεις να εξερευνήσεις.

Αυτή η επιλογή επηρεάζει τα πάντα. Δίνει νόημα στη μίνι συσκευή αναπαραγωγής, κάνει την επιστροφή πιο ασφαλή και επιτρέπει στην αναζήτηση να λειτουργεί παράλληλα με την ακρόαση. Ακόμη κι όταν η αρχική σελίδα είναι φορτωμένη, ο ήχος δεν εξαφανίζεται στο παρασκήνιο. Η Deezer θυμάται ποιο είναι το κύριο πράγμα που ήρθες να κάνεις.

Το μειονέκτημα είναι ότι η εφαρμογή μερικές φορές φοβάται να αφήσει κάτι έξω. Οι πολλές προτάσεις, οι θεματικές ενότητες και οι εναλλακτικές διαδρομές δείχνουν πλούτο, αλλά μπορούν να καθυστερήσουν την απόφαση. Η βελτίωση δεν θα ερχόταν από περισσότερες λειτουργίες. Θα ερχόταν από πιο αυστηρή επιλογή του τι εμφανίζεται πρώτο, τι μένει δεύτερο και τι κρύβεται μέχρι να το ζητήσεις.

Συνολικά, η Deezer είναι μια ώριμη εφαρμογή μουσικής με σχεδιασμό που καταλαβαίνει τη συνέχεια, την επιστροφή και τη δύναμη της προσωπικής πρότασης. Δεν είναι άψογη: η αρχική ιεραρχία συχνά φορτώνεται, η επιβεβαίωση ορισμένων ενεργειών θα μπορούσε να είναι πιο καθαρή και η διαχείριση σε μικρή οθόνη απαιτεί κατά τόπους περισσότερη ακρίβεια.

Παρόλα αυτά, η καθημερινή εμπειρία παραμένει πειστική επειδή η εφαρμογή σπάνια ξεχνά τον σκοπό της. Θέλει να σε βάλει σε μια ακρόαση και να σε κρατήσει εκεί χωρίς να σε παγιδεύσει. Για όποιον αναζητά μουσική, εκπομπές, προσωπικές προτάσεις και έναν χώρο που θυμάται τις συνήθειές του, το Deezer: Music & Podcast Player αξίζει όχι επειδή έχει απλώς πολλά να δείξει, αλλά επειδή στις καλύτερες στιγμές του ξέρει πότε να σταματήσει να δείχνει και να αρχίσει να παίζει.

Διαφημίσεις