Granny: Chapter Two

Ανάλυση από Appcrazy

Το Granny: Chapter Two είναι ένα arcade παιχνίδι τρόμου που με έκανε να παίζω πιο αργά απ’ όσο περίμενα, όχι επειδή οι χειρισμοί είναι δύσκολοι, αλλά επειδή κάθε θόρυβος μέσα στο σπίτι μπορεί να χαλάσει ολόκληρο το σχέδιό μου. Η ιδέα είναι απλή και αποτελεσματική: η γιαγιά και ο παππούς με κρατούν κλειδωμένο στο σπίτι τους και πρέπει να βρω τρόπο να αποδράσω, αποφεύγοντας την προσοχή τους.

Το παιχνίδι είναι δωρεάν και ανήκει στα arcade παιχνίδια τρόμου, όμως η εμπειρία του πλησιάζει περισσότερο ένα μικρό παιχνίδι επιβίωσης με γρίφους παρά ένα γρήγορο arcade. Το ανέπτυξε η DVloper και η τρέχουσα έκδοση είναι η 1.2.6. Η κυκλοφορία του έγινε στις 6 Σεπτεμβρίου 2019, ενώ λειτουργεί σε συσκευές με Android 6.0 ή νεότερο. Αυτά τα στοιχεία έχουν σημασία, επειδή δείχνουν ότι πρόκειται για έναν τίτλο με αρκετά χρόνια παρουσίας, αλλά όχι για μια εφαρμογή που απαιτεί σύγχρονο τηλέφωνο για να δοκιμαστεί.

Πώς είναι σήμερα η εμπειρία του παιχνιδιού

Από την πρώτη προσπάθεια, το Granny: Chapter Two σε βάζει σε μια κατάσταση όπου δεν νιώθεις ποτέ πραγματικά ασφαλής. Δεν προχωράς απλώς από δωμάτιο σε δωμάτιο μαζεύοντας αντικείμενα. Παρατηρείς το περιβάλλον, θυμάσαι πού άφησες κάτι, ακούς προσεκτικά και αποφασίζεις αν αξίζει να ρισκάρεις. Η ατμόσφαιρα βασίζεται περισσότερο στην αναμονή και στην αβεβαιότητα παρά σε συνεχή δράση.

Η παρουσία δύο αντιπάλων αλλάζει σημαντικά τον τρόπο που παίζω. Με έναν μόνο εχθρό μπορώ συχνά να σχεδιάσω μια διαδρομή και να κινηθώ με σχετική αυτοπεποίθηση. Εδώ πρέπει να σκέφτομαι ταυτόχρονα ποιος μπορεί να πλησιάζει και από ποια κατεύθυνση. Αυτό κάνει ακόμη και μια απλή μετακίνηση στο σπίτι να μοιάζει με μικρή αποστολή.

Το σπίτι λειτουργεί σαν παζλ που αποκαλύπτεται σταδιακά. Στην αρχή δεν γνωρίζω ποιο αντικείμενο είναι χρήσιμο, ποια πόρτα μπορεί να ανοίξει ή ποιο σημείο του χώρου αξίζει να ελέγξω. Μετά από μερικές αποτυχημένες προσπάθειες, αρχίζω να δημιουργώ έναν νοητικό χάρτη. Δεν χρειάζεται να απομνημονεύσω τα πάντα από την πρώτη φορά· χρειάζεται όμως να μαθαίνω από κάθε λάθος.

Εκεί βρίσκεται και η μεγαλύτερη δύναμή του: η αποτυχία δεν είναι απλώς τιμωρία, αλλά τρόπος εκμάθησης του σπιτιού. Όταν με εντοπίζουν, συνήθως καταλαβαίνω ότι έκανα θόρυβο σε λάθος σημείο, κινήθηκα χωρίς να έχω ελέγξει μια γωνία ή κράτησα ένα αντικείμενο για υπερβολικά μεγάλο διάστημα. Η επόμενη προσπάθεια έχει έτσι συγκεκριμένο στόχο, αντί να είναι μια τυχαία επανάληψη.

Διαφημίσεις

Οι γρίφοι δεν βασίζονται μόνο στο να βρω κάτι και να το χρησιμοποιήσω αμέσως. Συχνά πρέπει να αποφασίσω πού θα αφήσω ένα αντικείμενο, πότε θα επιστρέψω σε έναν χώρο και αν η μεταφορά του αξίζει τον κίνδυνο. Ένα χρήσιμο αντικείμενο δεν είναι πάντα χρήσιμο τη στιγμή που το βρίσκω. Αυτή η καθυστέρηση δημιουργεί ένταση, ειδικά όταν νομίζω ότι έχω επιτέλους όλα όσα χρειάζομαι.

Η αξία της προσεκτικής εξερεύνησης

Το πρώτο πρακτικό μάθημα που κράτησα είναι να μην ανοίγω κάθε συρτάρι και πόρτα μηχανικά. Ο θόρυβος μπορεί να γίνει παγίδα. Προτιμώ να ελέγχω πρώτα αν έχω καθαρή διαδρομή διαφυγής και μετά να αλληλεπιδρώ με το περιβάλλον. Αν δεν υπάρχει έξοδος από τον χώρο, ακόμη και ένα φαινομενικά ασφαλές εύρημα μπορεί να με βάλει σε δύσκολη θέση.

Ρίξτε μια ματιά στο ιστολόγιό μας

Ένα δεύτερο χρήσιμο κόλπο είναι να χρησιμοποιώ τα δωμάτια σαν προσωρινά σημεία προσανατολισμού. Δεν προσπαθώ να θυμάμαι ολόκληρο το σπίτι· κρατάω στο μυαλό μου λίγες βασικές σχέσεις: από πού μπήκα, πού βρίσκεται το αντικείμενο που χρειάζομαι και ποια διαδρομή μπορώ να ακολουθήσω αν εμφανιστεί κάποιος. Αυτή η μέθοδος μειώνει τον πανικό και κάνει τις επόμενες προσπάθειες πιο μεθοδικές.

Το τρίτο είναι να μην κυνηγάω πάντα την άμεση πρόοδο. Μερικές φορές συμφέρει να κάνω μια σύντομη εξερευνητική διαδρομή μόνο για να καταλάβω πού κινούνται οι αντίπαλοι και ποιοι χώροι είναι επικίνδυνοι. Μπορεί να χάσω μια προσπάθεια, αλλά κερδίζω πληροφορία που θα χρησιμοποιήσω αργότερα. Για μένα, αυτή η προσέγγιση είναι πιο αποτελεσματική από το να προσπαθώ κάθε φορά να φτάσω κατευθείαν στην απόδραση.

Πώς επηρεάζει η παρουσία της γιαγιάς και του παππού

Η γιαγιά και ο παππούς δεν λειτουργούν απλώς σαν δύο διαφορετικές φιγούρες για να φαίνεται το παιχνίδι μεγαλύτερο. Η ύπαρξη και των δύο με αναγκάζει να σκέφτομαι τον χώρο πιο προσεκτικά. Αν επικεντρωθώ σε έναν, μπορεί να ξεχάσω ότι ο άλλος καλύπτει διαφορετικό σημείο ή μπορεί να εμφανιστεί όταν προσπαθώ να ολοκληρώσω έναν γρίφο.

Αυτό δημιουργεί ένα ενδιαφέρον δίλημμα: πρέπει να κινηθώ γρήγορα για να εκμεταλλευτώ μια ευκαιρία, αλλά η ταχύτητα αυξάνει την πιθανότητα να κάνω θόρυβο ή να βρεθώ σε λάθος σημείο. Προσωπικά, προτιμώ να θυσιάζω λίγα δευτερόλεπτα για να παρατηρήσω πριν προχωρήσω. Ο τίτλος ανταμείβει περισσότερο την ψυχραιμία παρά τα αντανακλαστικά.

Αν παίζεις αργά το βράδυ με ακουστικά, η ηχητική πλευρά γίνεται ιδιαίτερα σημαντική. Δεν χρειάζεται να βασίζεσαι μόνο σε αυτό, αλλά οι ήχοι βοηθούν να καταλάβεις ότι κάτι κινείται ή ότι μια ενέργεια μπορεί να σε προδώσει. Από την άλλη, αυτό σημαίνει πως το παιχνίδι δεν είναι ιδανικό για κάποιον που θέλει να παίζει χωρίς ήχο ή παράλληλα με βίντεο και συνομιλίες.

Οι ρυθμίσεις δυσκολίας και η σωστή επιλογή για κάθε παίκτη

Η δυσκολία δεν αλλάζει μόνο το πόσο συχνά κινδυνεύω. Αλλάζει και το πόσο χρόνο έχω για να σκεφτώ. Σε πιο ήπια προσέγγιση, μπορώ να γνωρίσω το σπίτι χωρίς να νιώθω ότι κάθε λάθος τελειώνει αμέσως την προσπάθεια. Σε πιο απαιτητική εμπειρία, η εξερεύνηση γίνεται πολύ πιο αγχωτική και κάθε απόφαση αποκτά μεγαλύτερο βάρος.

Για έναν νέο παίκτη, θα πρότεινα να ξεκινήσει χωρίς να κυνηγά την τέλεια απόδραση. Ο αρχικός στόχος πρέπει να είναι η κατανόηση των χώρων, των διαδρομών και των συνεπειών του θορύβου. Όταν αυτά γίνουν οικεία, η δυσκολότερη προσέγγιση αποκτά νόημα. Αν ξεκινήσεις κατευθείαν με τη λογική ότι πρέπει να τα κάνεις όλα σωστά, υπάρχει κίνδυνος να εκλάβεις τη μάθηση ως άδικη τιμωρία.

Για έμπειρους παίκτες τρόμου, η πρόκληση είναι διαφορετική. Δεν θα βρουν την αξία μόνο στην πρώτη αποκάλυψη του σπιτιού, αλλά στο να βελτιώσουν τη διαδρομή τους, να μειώσουν τα περιττά ρίσκα και να εκμεταλλευτούν καλύτερα τον χρόνο. Εγώ το απολαμβάνω περισσότερο όταν προσπαθώ να παίξω με σχέδιο, όχι όταν απλώς τρέχω από φόβο.

Τι άλλαξε για όσους γνωρίζουν το πρώτο Granny

Αν έχεις παίξει το πρώτο Granny, θα αναγνωρίσεις τη βασική φιλοσοφία: κλειστός χώρος, αναζήτηση αντικειμένων, προσεκτικές κινήσεις και διαρκής φόβος ότι η εξερεύνηση θα διακοπεί απότομα. Το Chapter Two όμως δεν το νιώθω σαν απλή επανάληψη. Η προσθήκη του παππού αυξάνει την πίεση και κάνει τη διαχείριση του χώρου πιο σύνθετη.

Η διαφορά δεν βρίσκεται μόνο στο ότι υπάρχουν περισσότεροι κίνδυνοι. Βρίσκεται στο ότι οι παλιές μου συνήθειες δεν λειτουργούν πάντα. Μια διαδρομή που θα δοκίμαζα αυτόματα στο πρώτο παιχνίδι μπορεί εδώ να με οδηγήσει σε αδιέξοδο. Έτσι, οι παλιοί παίκτες χρειάζεται να ξαναμάθουν να παρατηρούν, αντί να βασίζονται αποκλειστικά στη μνήμη τους.

Για κάποιον που έρχεται από άλλα παιχνίδια τρόμου, το Granny: Chapter Two είναι πιο κοντά σε εμπειρία «βρες, θυμήσου και τόλμησε» παρά σε τίτλους με έντονη ιστορία, διαλόγους ή κινηματογραφικές σκηνές. Αν θέλεις αφήγηση που προχωρά με μεγάλες αποκαλύψεις, πιθανόν να προτιμήσεις κάτι διαφορετικό. Αν όμως σου αρέσει να λύνεις έναν χώρο σαν μηχανισμό, εδώ υπάρχει αρκετό ενδιαφέρον.

Πρακτικό σενάριο: ένα σύντομο παιχνίδι μέσα στην ημέρα

Σε μια καθημερινή χρήση, το παιχνίδι ταιριάζει σε μικρές συνεδρίες, αρκεί να αποδέχεσαι ότι μπορεί να σταματήσεις στη μέση μιας προσπάθειας. Για παράδειγμα, αν έχω λίγα λεπτά σε μια αναμονή, μπορώ να ξεκινήσω μια νέα απόπειρα και να επικεντρωθώ μόνο στην εξερεύνηση ενός τμήματος του σπιτιού. Δεν χρειάζεται κάθε φορά να ολοκληρώσω την απόδραση για να θεωρήσω την προσπάθεια χρήσιμη.

Ωστόσο, δεν θα το πρότεινα σε κάποιον που θέλει χαλαρό παιχνίδι για να αποσυμπιεστεί. Η ένταση δεν εξαφανίζεται επειδή η συνεδρία είναι σύντομη. Ακόμη και μια μικρή εξερεύνηση μπορεί να απαιτεί απόλυτη προσοχή, ειδικά αν χρησιμοποιείς ήχο και προσπαθείς να θυμάσαι τις κινήσεις των αντιπάλων.

Σε κινητό με μικρή οθόνη, η εμπειρία παραμένει κατανοητή, αλλά η ακρίβεια των κινήσεων έχει μεγαλύτερη σημασία. Θα βοηθήσει να παίζεις χωρίς βιασύνη και να κρατάς τα δάχτυλά σου σε θέση που δεν καλύπτει σημαντικό μέρος της εικόνας. Αν έχεις συνηθίσει σε μεγαλύτερη οθόνη ή χειριστήριο, ίσως χρειαστεί λίγος χρόνος για να προσαρμοστείς.

Σημεία τριβής που πρέπει να γνωρίζεις

Η επανάληψη είναι αναπόφευκτη. Θα επιστρέψεις σε γνώριμους χώρους και θα ξανακάνεις ενέργειες που ήδη έμαθες, επειδή μια αποτυχία σε γυρίζει πίσω. Για μένα αυτό είναι αποδεκτό όταν έχω σαφή ιδέα για το τι θα αλλάξω, αλλά μπορεί να κουράσει όσους θέλουν συνεχή νέα περιεχόμενα και γρήγορη πρόοδο.

Υπάρχει επίσης μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στην πρόκληση και στην απογοήτευση. Όταν δεν είμαι βέβαιος αν απέτυχα λόγω δικού μου λάθους ή επειδή δεν κατάλαβα μια αλληλεπίδραση, η ένταση μετατρέπεται σε εκνευρισμό. Η λύση είναι να αντιμετωπίζω κάθε απόπειρα σαν δοκιμή υπόθεσης: αλλάζω μία συμπεριφορά τη φορά και βλέπω τι αποτέλεσμα έχει.

Δεν είναι παιχνίδι για όλους τους εφήβους, ακόμη κι αν το εγκαθιστούν εύκολα. Η ηλικιακή σήμανση είναι PEGI 16, κάτι που ταιριάζει με το σκοτεινό κλίμα, την καταδίωξη και την έντονη ατμόσφαιρα. Αν κάποιος ενοχλείται από τρόμο, αιφνιδιασμούς ή την αίσθηση ότι παρακολουθείται συνεχώς, καλύτερα να το αποφύγει.

Η εφαρμογή είναι δωρεάν, γεγονός που κάνει τη δοκιμή εύκολη, αλλά η απουσία κόστους δεν σημαίνει ότι είναι κατάλληλη για κάθε διάθεση. Το βασικό «τίμημα» είναι ο χρόνος και η υπομονή που χρειάζεται. Αν θέλεις μια εμπειρία που ξεκινά και τελειώνει γρήγορα χωρίς επαναλήψεις, ένα πιο απλό arcade παιχνίδι θα είναι καλύτερη επιλογή.

Η εξέλιξη της έκδοσης και τι σημαίνει σήμερα

Η έκδοση 1.2.6 δείχνει ότι ο τίτλος έχει φτάσει σε μια ώριμη φάση του κύκλου του. Δεν τον προσεγγίζω σαν παιχνίδι που περιμένω να αλλάξει ριζικά από τη μια μέρα στην άλλη, αλλά σαν ολοκληρωμένη εμπειρία που αξίζει να κριθεί από τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί τώρα. Για έναν νέο παίκτη αυτό είναι θετικό, επειδή μπορεί να μπει κατευθείαν στη βασική ιδέα χωρίς να χρειάζεται να παρακολουθεί συνεχώς την εξέλιξη.

Για όσους το είχαν εγκαταστήσει παλιότερα, η πιο χρήσιμη ερώτηση είναι αν θέλουν να επιστρέψουν στη συγκεκριμένη μορφή του παιχνιδιού. Η αξία της επανεγκατάστασης δεν βρίσκεται σε μια εντελώς διαφορετική κατηγορία εμπειρίας, αλλά στο να ξαναδοκιμάσεις το σπίτι με καλύτερη γνώση, πιο προσεκτικές διαδρομές και διαφορετική ανοχή στη δυσκολία.

Δεν θα το χαρακτήριζα τίτλο που χρειάζεται συχνές αλλαγές για να διασκεδάσει. Η βασική του ιδέα στηρίζεται στη μάθηση και στη βελτίωση του παίκτη. Παρ’ όλα αυτά, όποιος περιμένει μεγάλες νέες εκπλήξεις σε κάθε ενημέρωση ίσως πρέπει να έχει πιο συγκρατημένες προσδοκίες και να το δει ως σταθερό παιχνίδι τρόμου, όχι ως υπηρεσία με αδιάκοπη ανανέωση.

Για ποιον αξίζει και πότε θα προτιμούσα κάτι άλλο

Θα το πρότεινα σε παίκτες που απολαμβάνουν την εξερεύνηση υπό πίεση, τους γρίφους που απαιτούν μνήμη και την αίσθηση ότι κάθε αντικείμενο μπορεί να αποδειχθεί σημαντικό. Είναι επίσης καλή επιλογή για κάποιον που θέλει να παίξει δωρεάν ένα παιχνίδι τρόμου στο κινητό και δεν τον ενοχλεί να επαναλαμβάνει μια περιοχή μέχρι να καταλάβει τη σωστή σειρά ενεργειών.

Δεν θα το πρότεινα σε όσους προτιμούν χαλαρά παιχνίδια, καθαρή γραμμική ιστορία ή συνεχή δράση. Επίσης, αν ο βασικός σου στόχος είναι να παίξεις με φίλους, το συγκεκριμένο στυλ δεν θα καλύψει την ανάγκη σου όπως ένα παιχνίδι σχεδιασμένο γύρω από συνεργασία ή ανταγωνισμό. Εδώ η εμπειρία είναι κυρίως προσωπική: εγώ, ο χώρος, οι ήχοι και η απόφαση αν θα προχωρήσω.

Σε σύγκριση με τα συνηθισμένα arcade παιχνίδια, έχει πιο αργό ρυθμό και πολύ μεγαλύτερη εξάρτηση από την παρατήρηση. Σε σύγκριση με πιο καθαρά παιχνίδια επιβίωσης, είναι πιο άμεσο και περιορισμένο, αφού όλη η ένταση συγκεντρώνεται στην απόδραση από το σπίτι. Αυτή η εστίαση είναι πλεονέκτημα για σύντομες συνεδρίες, αλλά μειονέκτημα για όσους θέλουν μεγάλο κόσμο, ελεύθερη εξερεύνηση ή βαθιά ανάπτυξη χαρακτήρων.

Η δημοτικότητά του είναι εύκολο να εξηγηθεί: έχει μέση βαθμολογία 4,2 από περίπου 1,2 εκατομμύρια αξιολογήσεις και ξεπερνά τις 100 εκατομμύρια εγκαταστάσεις. Αυτοί οι αριθμοί δείχνουν ευρεία αποδοχή, όχι όμως εγγύηση ότι θα ταιριάξει στο δικό σου γούστο. Εγώ θα τους έβλεπα ως ένδειξη ότι αξίζει μια δοκιμή, ειδικά αφού διατίθεται δωρεάν, αλλά θα έδινα μεγαλύτερη βαρύτητα στο αν σου αρέσει η επανάληψη και η αργή επίλυση γρίφων.

Τι θα παρακολουθούσα πριν το ξαναπροτείνω

Σε μια επόμενη χρήση, θα με ενδιέφερε κυρίως η σταθερότητα της εμπειρίας στις διαφορετικές συσκευές και το αν η έκδοση συνεχίζει να προσφέρει ομαλό έλεγχο σε παλαιότερα τηλέφωνα. Το ελάχιστο Android 6.0 το κάνει προσβάσιμο σε αρκετές συσκευές, αλλά η πραγματική άνεση εξαρτάται από την οθόνη, την απόκριση αφής και το πόσο εύκολα μπορείς να παρακολουθείς το περιβάλλον.

Θα παρακολουθούσα επίσης αν οι μελλοντικές αλλαγές διατηρούν την ισορροπία ανάμεσα στην ένταση και στη δικαιοσύνη. Η γοητεία του παιχνιδιού προέρχεται από το ότι μπορώ να καταλάβω το λάθος μου. Αν μια αλλαγή έκανε τις αποτυχίες να μοιάζουν τυχαίες, θα έχανε μέρος της αξίας του. Αντίθετα, βελτιώσεις που κάνουν τις αλληλεπιδράσεις πιο καθαρές χωρίς να μειώνουν την αγωνία θα ήταν ουσιαστικές.

Μετά την εμπειρία μου, θεωρώ το Granny: Chapter Two μια καλή και συγκεκριμένη πρόταση για λάτρεις του mobile horror. Δεν είναι το πιο ξεκούραστο arcade παιχνίδι, ούτε προσπαθεί να γίνει κάτι μεγαλύτερο από αυτό που είναι. Η δύναμή του βρίσκεται στο κλειστό σπίτι, στην πίεση των δύο αντιπάλων και στην ικανοποίηση που νιώθω όταν μια διαδρομή, αποτυχημένη πολλές φορές, τελικά λειτουργεί.

Αν σου αρέσει να μαθαίνεις μέσα από λάθη, να παίζεις με ακουστικά και να λύνεις γρίφους ενώ κάποιος μπορεί να σε εντοπίσει ανά πάσα στιγμή, θα του έδινα μια ευκαιρία. Αν θέλεις γρήγορη δράση, συνεργασία ή μια μεγάλη ιστορία, θα διάλεγα διαφορετικό παιχνίδι. Για τον σωστό παίκτη, όμως, αυτή η δωρεάν εμπειρία της DVloper παραμένει ένας αποτελεσματικός τρόπος να μετατρέψει ένα απλό σπίτι σε χώρο συνεχούς έντασης.