Grand Theft Auto: Vice City

Ανάλυση από Appcrazy

Το Grand Theft Auto: Vice City είναι από εκείνα τα παιχνίδια που ανοίγω όταν θέλω μια ολοκληρωμένη περιπέτεια με ξεκάθαρο χαρακτήρα, όχι απλώς μερικούς γρήγορους γύρους δράσης. Η μεταφορά της Rockstar Games κρατά την ατμόσφαιρα της Vice City και τη μεταφέρει σε κινητό, με μια ιστορία εγκλήματος, εξερεύνηση και αποστολές που σε κάνουν να επιστρέφεις επειδή θέλεις να δεις τι ακολουθεί. Δεν είναι ένα απλό arcade παιχνίδι με μικρές, ανεξάρτητες πίστες· είναι μια μεγάλη περιπέτεια ανοιχτού κόσμου, όπου η πρόοδος έρχεται μέσα από αποστολές, νέες περιοχές και σταδιακά μεγαλύτερες απαιτήσεις.

Η πρώτη μου εντύπωση ήταν ότι το παιχνίδι δεν προσπαθεί να γίνει κάτι διαφορετικό από αυτό που είναι. Η δεκαετία του 1980, τα έντονα χρώματα, η μουσική ατμόσφαιρα και η υπερβολή της πόλης δημιουργούν μια πολύ συγκεκριμένη ταυτότητα. Παρότι έχει κυκλοφορήσει αρχικά στις 6 Δεκεμβρίου 2012 για κινητές συσκευές, εξακολουθεί να έχει λόγο ύπαρξης για όποιον θέλει μια κλασική εμπειρία GTA σε φορητή μορφή. Η έκδοση που συναντά κανείς σήμερα είναι η 1.12.259 και απαιτεί Android 9 ή νεότερο.

Η πρώτη ώρα δείχνει αμέσως τι ζητά από εσένα

Το ξεκίνημα λειτουργεί καλά επειδή σου δίνει έναν απλό στόχο: να μπεις στον κόσμο, να καταλάβεις την πόλη και να αρχίσεις να χτίζεις τη θέση σου μέσα στην ιστορία. Δεν χρειάζεται να απομνημονεύσεις περίπλοκα συστήματα πριν παίξεις. Μπαίνεις σε ένα όχημα, κινείσαι στους δρόμους, ακολουθείς τις οδηγίες και μαθαίνεις στην πράξη πώς αντιδρά ο κόσμος γύρω σου. Αυτό κάνει την πρώτη επαφή φιλική, ακόμη κι αν δεν έχεις παίξει παλαιότερο τίτλο της σειράς.

Οι πρώτες αποστολές έχουν σημαντικό ρόλο στον ρυθμό. Δεν είναι μόνο τρόπος να μετακινηθεί η πλοκή από σκηνή σε σκηνή. Σε μαθαίνουν να συνδυάζεις οδήγηση, μάχη, αναζήτηση και γρήγορες αποφάσεις. Μια αποστολή μπορεί να φαίνεται απλή στην αρχή, αλλά συχνά σε αναγκάζει να προσέξεις τη διαδρομή, το όχημα που χρησιμοποιείς και το πότε πρέπει να επιτεθείς ή να απομακρυνθείς. Αυτή η σταδιακή εξοικείωση είναι πιο αποτελεσματική από ένα μεγάλο tutorial που θα σου εξηγούσε τα πάντα μαζεμένα.

Ένα πρακτικό πλεονέκτημα είναι ότι μπορείς να παίξεις σε μικρές συνεδρίες χωρίς να χάνεις εντελώς τον προσανατολισμό σου. Αν έχω λίγα λεπτά, μπορώ να ξεκινήσω μια αποστολή και να ασχοληθώ μόνο με τον επόμενο στόχο. Αν έχω περισσότερο χρόνο, μπορώ να περιπλανηθώ, να δοκιμάσω διαφορετικούς δρόμους ή να επιστρέψω σε δραστηριότητες που άφησα στη μέση. Η πόλη δεν λειτουργεί μόνο ως φόντο· γίνεται χώρος για πειραματισμό και για μικρές αυθόρμητες καταστάσεις.

Εδώ όμως φαίνεται και η πρώτη δυσκολία της φορητής έκδοσης. Ο χειρισμός στην οθόνη αφής δεν έχει την ακρίβεια ενός φυσικού χειριστηρίου. Η οδήγηση μπορεί να γίνει νευρική σε στενούς δρόμους, ενώ στη μάχη χρειάζεται να συνηθίσεις την επιλογή στόχων και την κίνηση ταυτόχρονα. Η καλύτερη αρχική συμβουλή μου είναι να μην κρίνεις το παιχνίδι από τα πρώτα δέκα λεπτά χειρισμού. Χρειάζεται λίγος χρόνος για να βρεις την ευαισθησία και τη διάταξη που σε βολεύουν.

Διαφημίσεις

Πώς φαίνεται η πρόοδος χωρίς να γίνεται αγγαρεία

Η πρόοδος δεν βασίζεται μόνο σε έναν αριθμό που ανεβαίνει. Την καταλαβαίνεις από το πώς αλλάζει η θέση σου στην πόλη και από το πόσο διαφορετικές γίνονται οι αποστολές. Στην αρχή αισθάνεσαι ότι απλώς εκτελείς δουλειές για να επιβιώσεις. Αργότερα, οι στόχοι αποκτούν μεγαλύτερη κλίμακα και απαιτούν καλύτερη προετοιμασία. Αυτή η μετάβαση δίνει νόημα στις προηγούμενες αποστολές, επειδή βλέπεις ότι οι μικρές κινήσεις είχαν αποτέλεσμα.

Το παιχνίδι έχει ένα καλό χαρακτηριστικό: δεν σε πιέζει να ολοκληρώσεις κάθε διαθέσιμη δραστηριότητα πριν συνεχίσεις. Μπορείς να ακολουθήσεις την κύρια ιστορία με τον δικό σου ρυθμό και να επιστρέψεις σε προαιρετικές ευκαιρίες όταν θέλεις να αλλάξεις διάθεση. Για μένα, αυτό λειτουργεί καλύτερα από ένα σύστημα που γεμίζει τον χάρτη με υποχρεωτικά σημάδια. Η πρόοδος μοιάζει περισσότερο με προσωπική διαδρομή και λιγότερο με λίστα εργασιών.

Ρίξτε μια ματιά στο ιστολόγιό μας

Υπάρχει επίσης μια ενδιαφέρουσα σχέση ανάμεσα στην εξερεύνηση και στην αποτελεσματικότητα. Αν γνωρίζεις τους δρόμους, μπορείς να φτάσεις γρηγορότερα στον στόχο και να αποφύγεις περιττές συγκρούσεις. Αν όμως κινείσαι πάντα μηχανικά από το ένα σημείο στο άλλο, χάνεις μέρος της γοητείας της Vice City. Εγώ προτιμώ να αφήνω περιστασιακά την αποστολή να περιμένει για λίγο, ειδικά όταν θέλω να καταλάβω καλύτερα μια περιοχή ή να δοκιμάσω άλλο όχημα.

Η απουσία έντονης καθοδήγησης μπορεί να είναι θετική, αλλά και ενοχλητική. Δεν θα σου εξηγεί κάθε πιθανή επιλογή με τρόπο σύγχρονου παιχνιδιού κινητού. Μερικές φορές χρειάζεται να παρατηρήσεις το περιβάλλον, να διαβάσεις προσεκτικά τον στόχο και να καταλάβεις μόνος σου ποια προσέγγιση ταιριάζει. Για παίκτες που θέλουν συνεχή, ξεκάθαρα βήματα, αυτό μπορεί να μοιάζει λιγότερο άνετο. Για όσους απολαμβάνουν να βρίσκουν λύσεις μόνοι τους, είναι μέρος της γοητείας.

Η καμπύλη δυσκολίας ζητά υπομονή, όχι μόνο γρήγορα αντανακλαστικά

Η δυσκολία ανεβαίνει με τρόπο που δεν περιορίζεται στο να εμφανίζονται απλώς περισσότεροι εχθροί. Οι αποστολές αρχίζουν να απαιτούν καλύτερη διαχείριση του χώρου, πιο προσεκτική οδήγηση και μεγαλύτερη επίγνωση του τι συμβαίνει γύρω σου. Ένα λάθος στην αρχή μπορεί να σε βάλει σε δύσκολη θέση αργότερα, ειδικά όταν πρέπει να διαφύγεις ή να ολοκληρώσεις έναν στόχο υπό πίεση.

Στην οθόνη αφής, αυτή η δυσκολία γίνεται πιο αισθητή. Σε κονσόλα θα είχα πιο άμεση αίσθηση στις στροφές, στη στόχευση και στις γρήγορες αλλαγές κατεύθυνσης. Στο κινητό, χρειάζεται να προβλέπω λίγο περισσότερο τις κινήσεις μου. Αυτό δεν καταστρέφει την εμπειρία, αλλά αλλάζει τον τρόπο που παίζω: αποφεύγω τις βιαστικές κινήσεις και χρησιμοποιώ περισσότερο το περιβάλλον για κάλυψη ή διαφυγή.

Ένα χρήσιμο κόλπο είναι να μη θεωρείς αποτυχία κάθε προσπάθεια που δεν ολοκληρώνεται. Οι αποστολές συχνά σου δείχνουν τι πρέπει να αλλάξεις στην επόμενη απόπειρα. Ίσως χρειάζεται διαφορετικό όχημα, πιο ασφαλής διαδρομή ή καλύτερη στιγμή για να μπεις σε μια σύγκρουση. Αν επαναλαμβάνεις ακριβώς την ίδια προσέγγιση, η απογοήτευση μεγαλώνει. Αν αντιμετωπίσεις την πρώτη αποτυχία σαν αναγνώριση του στόχου, η πρόοδος γίνεται πιο λογική.

Το παιχνίδι δεν είναι η καλύτερη επιλογή για κάποιον που θέλει χαλαρό arcade χωρίς συνέπειες. Υπάρχουν στιγμές όπου η αποστολή απαιτεί συγκέντρωση και επανάληψη. Από την άλλη, δεν αισθάνθηκα ότι η δυσκολία υπάρχει μόνο για να παρατείνει τεχνητά τον χρόνο. Όταν μια αποστολή με δυσκόλεψε, συνήθως υπήρχε κάτι συγκεκριμένο που έπρεπε να μάθω: να μην αφήνω το όχημα εκτεθειμένο, να μην κυνηγώ κάθε αντίπαλο ή να κρατώ καλύτερα τον έλεγχο της διαδρομής.

Τι σε κρατά μέσα στην πόλη μετά την αρχική εντύπωση

Η διατήρηση του ενδιαφέροντος βασίζεται κυρίως στην αίσθηση ότι η ιστορία και οι διαθέσιμες επιλογές ανοίγουν σταδιακά. Δεν επιστρέφω μόνο για να δω έναν μετρητή να ανεβαίνει. Επιστρέφω επειδή θέλω να δω πώς θα εξελιχθεί η κατάσταση, ποια νέα αποστολή θα εμφανιστεί και τι θα αλλάξει στην καθημερινή μου κίνηση μέσα στην πόλη. Αυτή η μορφή κινήτρου είναι πιο δυνατή για μένα από τα τυπικά καθημερινά μπόνους που χρησιμοποιούν πολλά σύγχρονα παιχνίδια.

Ένα ρεαλιστικό σενάριο χρήσης είναι το εξής: βρίσκομαι σε μετακίνηση ή περιμένω κάπου και έχω περίπου είκοσι λεπτά διαθέσιμα. Αντί να ξεκινήσω ένα παιχνίδι που απαιτεί ολόκληρη συνεδρία, ανοίγω το Vice City, συνεχίζω από το τελευταίο ασφαλές σημείο και δουλεύω πάνω σε έναν στόχο. Αν η αποστολή αποδειχθεί απαιτητική, μπορώ να κάνω μία δοκιμή και να σταματήσω χωρίς να αισθανθώ ότι έχασα όλη τη βραδιά. Σε μεγαλύτερη συνεδρία, όμως, η εξερεύνηση και η αλληλουχία αποστολών μπορούν να με κρατήσουν για πολύ περισσότερο.

Η πόλη βοηθά επίσης στην επαναληψιμότητα, επειδή δεν τη χρησιμοποιείς πάντα με τον ίδιο τρόπο. Μπορείς να κινηθείς γρήγορα για να φτάσεις στον στόχο ή να πάρεις πιο αργά τον δρόμο, παρατηρώντας τις περιοχές και δοκιμάζοντας διαφορετικές διαδρομές. Η επιλογή αυτή δεν μετατρέπεται σε ξεχωριστό παιχνίδι μέσα στο παιχνίδι, αλλά δίνει μια αίσθηση ελευθερίας που λείπει από πιο γραμμικά arcade παιχνίδια.

Παρόλα αυτά, η επιστροφή δεν θα έχει την ίδια αξία για όλους. Αν θέλεις συνεχείς νέες πίστες, σύντομους γύρους και άμεση ανταμοιβή, ένα πιο καθαρόαιμο arcade παιχνίδι πιθανότατα θα σε εξυπηρετήσει καλύτερα. Εδώ η ανταμοιβή είναι πιο αργή και συνδέεται με την ιστορία, την εξερεύνηση και την εξοικείωση με τον κόσμο. Δεν είναι τίτλος που βασίζεται αποκλειστικά σε γρήγορη δράση από το πρώτο δευτερόλεπτο.

Μικρές πρακτικές λεπτομέρειες που αλλάζουν την εμπειρία

Πριν αγοράσεις, αξίζει να σκεφτείς πώς θέλεις να παίζεις. Η τιμή του παιχνιδιού είναι 4,69 €, ενώ εμφανίζεται και χρέωση 4,69 € όταν η αγορά πραγματοποιείται μέσω του Play. Αυτό το τοποθετεί διαφορετικά από τα δωρεάν παιχνίδια arcade που κατεβάζεις για μια γρήγορη δοκιμή. Εδώ πληρώνεις από την αρχή για μια πιο ολοκληρωμένη εμπειρία, οπότε η απόφαση έχει νόημα κυρίως αν σκοπεύεις να ασχοληθείς πραγματικά και όχι απλώς να το ανοίξεις για λίγα λεπτά.

Το PEGI 18 δεν είναι τυπική λεπτομέρεια. Το περιεχόμενο, η βία, η εγκληματική θεματολογία και ο γενικότερος τόνος απευθύνονται σε ενήλικες. Δεν θα το πρότεινα σε παιδί μόνο και μόνο επειδή παίζεται σε κινητό. Η φορητή συσκευή δεν αλλάζει το ύφος του παιχνιδιού. Αν ψάχνεις οικογενειακή δράση ή κάτι ήρεμο για κοινή χρήση, υπάρχουν σαφώς καταλληλότερες επιλογές.

Σε τεχνικό επίπεδο, η συμβατότητα με Android 9 ή νεότερο είναι ένα βασικό σημείο ελέγχου πριν από την αγορά. Ακόμη και σε συμβατή συσκευή, η άνεση θα εξαρτηθεί από το μέγεθος της οθόνης και από το πόσο καλά ανταποκρίνεται η αφή. Σε μικρή οθόνη, τα εικονικά πλήκτρα καταλαμβάνουν περισσότερο χώρο και η παρακολούθηση της δράσης γίνεται πιο κουραστική. Σε μεγαλύτερη οθόνη, οι ίδιες εντολές είναι ευκολότερο να χρησιμοποιηθούν, αν και ο χειρισμός παραμένει διαφορετικός από εκείνον ενός χειριστηρίου.

Η δική μου πρακτική είναι να αποφεύγω να παίζω αποστολές υψηλής έντασης ενώ περπατώ ή βρίσκομαι σε θορυβώδες περιβάλλον. Η οπτική πληροφορία και η συγκέντρωση που απαιτούνται κάνουν το παιχνίδι καλύτερο όταν κάθεσαι άνετα. Για απλή μετακίνηση στην πόλη μπορείς να παίξεις πιο χαλαρά, αλλά στις δύσκολες αποστολές η βιασύνη και οι περισπασμοί οδηγούν εύκολα σε λάθη.

Πώς στέκεται απέναντι στις συνηθισμένες εναλλακτικές

Σε σύγκριση με τα περισσότερα παιχνίδια arcade για κινητό, εδώ παίρνεις πολύ περισσότερο χώρο για εξερεύνηση και μια πιο συνεχή εμπειρία. Τα κλασικά arcade παιχνίδια είναι καλύτερα όταν θέλω να παίξω για λίγα λεπτά, να κυνηγήσω υψηλό σκορ και να επαναλάβω αμέσως έναν γύρο. Το Vice City είναι καλύτερο όταν θέλω να αισθανθώ ότι επιστρέφω σε έναν συγκεκριμένο κόσμο και συνεχίζω μια περιπέτεια που έχει συνέχεια.

Απέναντι σε άλλες φορητές μεταφορές παιχνιδιών ανοιχτού κόσμου, το δυνατό του σημείο είναι η καθαρή ταυτότητα. Δεν προσπαθεί να γεμίσει την εμπειρία με αμέτρητες σύγχρονες λειτουργίες. Η πόλη, οι αποστολές και ο ρυθμός της ιστορίας βρίσκονται στο κέντρο. Αυτό είναι πλεονέκτημα για όποιον θέλει ένα παιχνίδι με προσωπικότητα, αλλά μειονέκτημα για κάποιον που περιμένει μοντέρνα κοινωνικά στοιχεία, συνεχή διαδικτυακή δραστηριότητα ή μηχανισμούς σχεδιασμένους αποκλειστικά για σύντομες συνεδρίες.

Η σύγκριση με ένα νεότερο παιχνίδι δράσης σε κινητό δείχνει και το βασικό του trade-off. Το Vice City προσφέρει πιο συμπαγή, ενιαία εμπειρία, όμως ο χειρισμός και ο σχεδιασμός του παραμένουν δεμένοι με μια παλαιότερη φιλοσοφία. Δεν θα βρεις παντού την ίδια άνεση, την ίδια καθοδήγηση ή την ίδια προσαρμογή σε οθόνες αφής που μπορεί να έχει ένας τίτλος φτιαγμένος εξαρχής για κινητά. Αν όμως προτιμάς ουσιαστική περιπέτεια αντί για γρήγορη κατανάλωση περιεχομένου, αυτή η παλαιότερη προσέγγιση έχει ακόμη δύναμη.

Σε ποιον ταιριάζει πραγματικά και ποιος καλό είναι να το αποφύγει

Θα το πρότεινα σε ενήλικες που θέλουν να παίξουν μια γνωστή περιπέτεια σε φορητή συσκευή, σε παίκτες που απολαμβάνουν αποστολές με διαφορετικές απαιτήσεις και σε όσους δεν ενοχλούνται να μάθουν σταδιακά τον χειρισμό. Είναι επίσης καλή επιλογή για κάποιον που θέλει να παίζει μόνος, χωρίς να εξαρτάται από άλλους παίκτες ή από καθημερινή σύνδεση με μια κοινότητα.

Θα ήμουν πιο επιφυλακτικός αν το βασικό σου κριτήριο είναι η άμεση και τέλεια ακρίβεια. Οι εικονικοί χειρισμοί απαιτούν προσαρμογή, ειδικά σε οδήγηση και μάχη. Αν έχεις συνηθίσει σε φυσικό χειριστήριο, μπορεί να χρειαστείς αρκετές προσπάθειες μέχρι να νιώσεις άνετα. Επίσης, αν δεν σου αρέσουν οι αποστολές που μπορεί να χρειαστούν επανάληψη, η καμπύλη δυσκολίας ίσως σε κουράσει.

Το ίδιο ισχύει για όσους θέλουν ένα παιχνίδι που να λειτουργεί σαν γρήγορη παρένθεση ανάμεσα σε άλλες δραστηριότητες. Μπορείς ασφαλώς να ολοκληρώσεις μικρά κομμάτια, αλλά η πραγματική του αξία φαίνεται όταν δίνεις χρόνο στην ιστορία και στην εξερεύνηση. Δεν είναι απλώς μια συλλογή από σύντομες προκλήσεις. Είναι μια περιπέτεια που θέλει να τη γνωρίσεις.

Η τελική μου εκτίμηση για την πρόοδο και τον ρυθμό

Μετά από αρκετή ενασχόληση, θεωρώ ότι το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του παιχνιδιού είναι ο τρόπος με τον οποίο συνδέει τους στόχους με την αίσθηση προόδου. Δεν χρειάζεται να βασιστεί σε περίπλοκες ανταμοιβές για να σε κρατήσει. Η επιθυμία να δεις την επόμενη εξέλιξη, να γνωρίσεις καλύτερα την πόλη και να ξεπεράσεις μια δύσκολη αποστολή αρκεί. Οι αποστολές λειτουργούν σαν μικρά βήματα μιας μεγαλύτερης διαδρομής, και αυτό κάνει την πρόοδο να μοιάζει ουσιαστική.

Η βαθμολογία του 3,9 από περίπου 204 χιλιάδες αξιολογήσεις δείχνει ότι η εμπειρία έχει βρει μεγάλο κοινό, αλλά δεν είναι χωρίς αντιρρήσεις. Για μένα, οι περιορισμοί προέρχονται κυρίως από την ηλικία της μεταφοράς και από την αναπόφευκτη διαφορά ανάμεσα σε οθόνη αφής και χειριστήριο. Παρ’ όλα αυτά, το γεγονός ότι έχει ξεπεράσει το ένα εκατομμύριο εγκαταστάσεις δείχνει πόσο σταθερά παραμένει το ενδιαφέρον για αυτή την εκδοχή της Vice City.

Το Grand Theft Auto: Vice City παραμένει μια καλή αγορά αν θέλεις μια πλήρη, ενήλικη περιπέτεια με εξερεύνηση, αποστολές και σταδιακή αύξηση των απαιτήσεων. Δεν θα το διάλεγα για γρήγορα arcade διαλείμματα, για παιδιά ή για κάποιον που δεν αντέχει να προσαρμοστεί σε χειρισμό αφής. Αν όμως θέλεις να κουβαλάς μαζί σου μια χαρακτηριστική πόλη και να προχωράς με τον δικό σου ρυθμό, η έκδοση της Rockstar Games εξακολουθεί να προσφέρει κάτι πιο πλούσιο από ένα συνηθισμένο παιχνίδι κινητού.

Η δική μου ετυμηγορία: αξίζει περισσότερο ως φορητή ιστορική περιπέτεια παρά ως απλό arcade παιχνίδι. Η πρόοδος έχει νόημα, η δυσκολία σε αναγκάζει να βελτιωθείς και ο ρυθμός ανταμείβει την υπομονή. Αρκεί να αποδεχτείς ότι η εμπειρία θέλει χρόνο, ενήλικο κοινό και λίγη εξάσκηση μέχρι το κινητό να πάψει να στέκεται ανάμεσα σε εσένα και στη Vice City.