Cytus II

Ανάλυση από Appcrazy

Το Cytus II είναι ένα μουσικό παιχνίδι που με κέρδισε περισσότερο για τον τρόπο με τον οποίο μετατρέπει την ακρόαση σε ενεργή συμμετοχή, παρά για την απλή ιδέα του ρυθμού. Παίζω ακολουθώντας τα οπτικά σημάδια στην οθόνη και προσπαθώ να χτυπήσω τη σωστή στιγμή, ενώ η μουσική συνεχίζει να οδηγεί όλη την εμπειρία. Είναι από εκείνα τα παιχνίδια που φαίνονται εύκολα στα πρώτα λεπτά, αλλά ζητούν πραγματική συγκέντρωση όταν ανεβαίνει η δυσκολία.

Το δοκίμασα ως παιχνίδι μουσικής στο Android και η πρώτη μου εντύπωση ήταν πως χρειάζεται λίγο χρόνο μέχρι να συνηθίσεις τη λογική του. Δεν πατάς απλώς κουμπιά σε σταθερές θέσεις. Παρακολουθείς την κίνηση, διαβάζεις τον ρυθμό και αντιδράς σε διαφορετικές στιγμές της σύνθεσης. Αυτή η αίσθηση το ξεχωρίζει από αρκετές πιο απλές εφαρμογές ρυθμού, όπου η δράση περιορίζεται σε επαναλαμβανόμενα αγγίγματα.

Πού μπορεί να κολλήσει κάποιος πριν καν αρχίσει να παίζει

Το πρώτο πιθανό εμπόδιο δεν είναι η δυσκολία των τραγουδιών, αλλά η προσαρμογή στην οθόνη. Σε κινητό με μικρή επιφάνεια, τα γρήγορα σημεία θέλουν ακρίβεια και τα δάχτυλα μπορούν εύκολα να καλύψουν μέρος της δράσης. Εγώ χρειάστηκα μερικές προσπάθειες για να σταματήσω να κοιτάζω μόνο τον κινούμενο δείκτη και να διαβάζω ολόκληρη τη γραμμή του τραγουδιού.

Αν το παιχνίδι φαίνεται αρχικά «άδικο», συνήθως δεν σημαίνει ότι δεν έχεις ρυθμό. Πιο συχνά σημαίνει ότι δεν έχεις βρει ακόμη τη σωστή απόσταση από την οθόνη ή ότι κρατάς το τηλέφωνο σε θέση που περιορίζει την κίνηση των αντίχειρων. Το κράτημα με τα δύο χέρια βοηθά, ειδικά όταν οι νότες εμφανίζονται σε διαφορετικά σημεία και δεν αρκεί ένα μόνο δάχτυλο.

Ένα δεύτερο σημείο τριβής είναι ο ήχος. Σε ένα μουσικό παιχνίδι, η εικόνα δεν είναι αρκετή. Αν παίζεις σε χώρο με θόρυβο ή με πολύ χαμηλή ένταση, χάνεις ένα σημαντικό μέρος της πληροφορίας που σε βοηθά να προβλέψεις τον ρυθμό. Προτιμώ ακουστικά ή ένα ήσυχο δωμάτιο, όχι επειδή είναι απαραίτητα για να λειτουργήσει, αλλά επειδή κάνουν την εμπειρία πιο καθαρή και μειώνουν τα τυχαία λάθη.

Η πληρωμή είναι επίσης κάτι που πρέπει να έχεις στο μυαλό σου πριν ξεκινήσεις. Η βασική τιμή είναι 1,99 €, ενώ εμφανίζονται και αγορές μέσα στο παιχνίδι από 1,99 € έως 84,99 € όταν η χρέωση γίνεται μέσω του Play. Για μένα αυτό σημαίνει ότι αξίζει να αποφασίσεις από πριν αν θέλεις απλώς να δοκιμάσεις τη μουσική εμπειρία ή αν σκοπεύεις να επενδύσεις περισσότερο σε επιπλέον περιεχόμενο. Δεν θα έμπαινα στη διαδικασία αγορών χωρίς να έχω πρώτα δει αν μου ταιριάζει ο τρόπος παιχνιδιού.

Διαφημίσεις

Τι να ελέγξεις πριν το κρίνεις

Το Cytus II κυκλοφόρησε στις 7 Μαρ 2018 και συνεχίζει να υποστηρίζει συσκευές με Android 5.0 ή νεότερο. Αυτό το χαμηλό όριο συμβατότητας είναι χρήσιμο για όσους έχουν παλαιότερο τηλέφωνο, όμως η συμβατότητα από μόνη της δεν εγγυάται άνετο παιχνίδι. Η πραγματική εμπειρία επηρεάζεται από την απόκριση της οθόνης, την ταχύτητα της συσκευής και το αν τρέχουν άλλες εφαρμογές στο παρασκήνιο.

Πριν αρχίσω, κλείνω εφαρμογές που δεν χρειάζομαι και αποφεύγω να παίζω όταν το τηλέφωνο είναι ήδη ζεστό. Δεν είναι περίπλοκη διαδικασία, αλλά βοηθά να ξεχωρίσεις ένα πρόβλημα απόδοσης από ένα δικό σου λάθος στον ρυθμό. Αν οι κινήσεις φαίνονται καθυστερημένες σε κάθε τραγούδι, δεν έχει νόημα να συνεχίσεις να αλλάζεις τη στρατηγική σου· πρώτα ελέγχεις τη συμπεριφορά της συσκευής.

Ρίξτε μια ματιά στο ιστολόγιό μας

Χρήσιμο είναι επίσης να δοκιμάσεις περισσότερα από ένα τραγούδια και επίπεδα δυσκολίας. Ένα κομμάτι μπορεί να σου φαίνεται ασταθές επειδή δεν ταιριάζει ακόμη στον τρόπο που διαβάζεις τα σημάδια, ενώ ένα άλλο μπορεί να σου δείξει ότι η οθόνη ανταποκρίνεται κανονικά. Αυτή η μικρή σύγκριση είναι πιο αξιόπιστη από το να βγάλεις συμπέρασμα μετά από μία μόνο αποτυχημένη προσπάθεια.

Η τρέχουσα έκδοση είναι η 5.2.12. Αν έχεις εγκαταστήσει το παιχνίδι παλιότερα, θα έλεγχα πρώτα αν υπάρχει διαθέσιμη ενημέρωση πριν ψάξω για πιο σύνθετες λύσεις. Οι ενημερώσεις δεν διορθώνουν κάθε πιθανό θέμα, αλλά είναι το λογικό πρώτο βήμα όταν βλέπεις ασυνήθιστη συμπεριφορά, κλείσιμο ή προβλήματα στη φόρτωση.

Πώς οργανώνω μια προσπάθεια χωρίς να χάνω τον ρυθμό μου

Το πιο πρακτικό workflow για μένα είναι να ξεκινώ με ένα τραγούδι που ήδη γνωρίζω και να παίζω σε διαχειρίσιμη δυσκολία. Έτσι μπορώ να προσέξω τη σχέση ανάμεσα στην εικόνα και στον ήχο, αντί να παλεύω ταυτόχρονα με άγνωστη μουσική και δύσκολες κινήσεις. Όταν καταλάβω πώς «διαβάζεται» η συγκεκριμένη σύνθεση, ανεβάζω σταδιακά την πρόκληση.

Δεν προσπαθώ να διορθώσω όλα τα λάθη σε μία προσπάθεια. Αν χάνω κυρίως τα γρήγορα σημεία, εστιάζω εκεί και αφήνω τα υπόλοιπα να κυλήσουν. Αν χάνω τις πιο αργές νότες, μάλλον βιάζομαι και πατάω πριν από τον χρόνο. Αυτή η διάκριση είναι σημαντική, γιατί διαφορετικό λάθος χρειάζεται διαφορετική αλλαγή στον τρόπο που κοιτάζω την οθόνη.

Μια καλή συνήθεια είναι να κάνεις μικρές συνεδρίες αντί για ατελείωτη επανάληψη του ίδιου κομματιού. Μετά από αρκετές αποτυχημένες προσπάθειες, η κούραση κάνει τον ρυθμό να φαίνεται χειρότερος από όσο είναι. Εγώ αλλάζω τραγούδι ή σταματώ για λίγο όταν αρχίζω να πατάω μηχανικά. Επιστρέφοντας με καθαρό μυαλό, συνήθως εντοπίζω ευκολότερα το σημείο που με δυσκολεύει.

Αν το παιχνίδι σταματήσει να ανταποκρίνεται σωστά, το πρώτο ασφαλές βήμα είναι να το κλείσεις και να το ανοίξεις ξανά. Έπειτα ελέγχεις αν η συσκευή έχει αρκετό ελεύθερο χώρο και αν η σύνδεση λειτουργεί σταθερά όπου χρειάζεται φόρτωση περιεχομένου. Δεν θα διέγραφα αμέσως τα δεδομένα της εφαρμογής, επειδή μια τέτοια κίνηση μπορεί να επηρεάσει την πρόοδό σου. Προτιμώ πρώτα τις απλές, αναστρέψιμες λύσεις.

Σε περίπτωση εγκατάστασης που αποτυγχάνει, ελέγχω αν το λειτουργικό είναι συμβατό και αν η συσκευή έχει διαθέσιμο χώρο. Αν το παιχνίδι ανοίγει αλλά κολλάει κατά τη φόρτωση, δοκιμάζω διαφορετικό δίκτυο και επανεκκίνηση της συσκευής. Αν το πρόβλημα εμφανίζεται μόνο σε ένα σημείο, κρατώ σημείωση του τι προηγήθηκε αντί να αλλάζω πολλές ρυθμίσεις ταυτόχρονα. Έτσι ξέρω ποια αλλαγή βοήθησε πραγματικά.

Όταν το πρόβλημα δεν βρίσκεται στο παιχνίδι

Υπάρχουν φορές που κατηγορούμε το παιχνίδι ενώ η αιτία είναι το ίδιο το περιβάλλον. Μια προστατευτική μεμβράνη με κακή εφαρμογή, βρώμικη οθόνη ή υγρασία στα δάχτυλα μπορεί να κάνει τα γρήγορα αγγίγματα λιγότερο αξιόπιστα. Το καθάρισμα της οθόνης και η αλλαγή του τρόπου κρατήματος είναι απλές κινήσεις, αλλά σε ένα παιχνίδι που βασίζεται στην ακρίβεια έχουν αισθητή διαφορά.

Το ίδιο ισχύει για τις ειδοποιήσεις και τις διακοπές. Αν εμφανίζονται συνεχώς μηνύματα ή αν αλλάζει η ένταση από άλλες εφαρμογές, η συγκέντρωση διαλύεται. Για μια σύντομη συνεδρία προτιμώ να ενεργοποιώ μια ήσυχη λειτουργία στη συσκευή, ώστε να μην αποσπάται η προσοχή μου στη μέση ενός τραγουδιού. Αυτό δεν αλλάζει τους μηχανισμούς του παιχνιδιού, αλλά αλλάζει πολύ το πόσο δίκαιη μοιάζει η προσπάθεια.

Η απόδοση μπορεί να επηρεαστεί και από τη θερμοκρασία. Αν παίζεις για πολλή ώρα, ειδικά ενώ η συσκευή φορτίζει, ίσως παρατηρήσεις γενικότερη βραδύτητα. Σε αυτή την περίπτωση αφήνω το τηλέφωνο να κρυώσει και δοκιμάζω ξανά αργότερα. Δεν θεωρώ σωστό να συνεχίζω να αυξάνω τη δυσκολία όταν η συσκευή συμπεριφέρεται διαφορετικά από την αρχή της συνεδρίας.

Αν χρησιμοποιείς ακουστικά Bluetooth, υπάρχει πιθανότητα η καθυστέρηση του ήχου να σε μπερδέψει, ακόμη κι αν η εικόνα φαίνεται κανονική. Όταν νιώθω ότι πατάω σωστά αλλά κρίνoμαι σταθερά εκτός χρόνου, δοκιμάζω τα ηχεία ή ενσύρματα ακουστικά, εφόσον είναι διαθέσιμα. Αυτή είναι μια από τις πιο χρήσιμες δοκιμές, επειδή ξεχωρίζει το πρόβλημα συγχρονισμού από την έλλειψη εξάσκησης.

Αν το παιχνίδι λειτουργεί σωστά αλλά δεν σε διασκεδάζει, αυτό δεν είναι τεχνική βλάβη. Το Cytus II απαιτεί να παρατηρείς και να επαναλαμβάνεις. Όποιος θέλει ένα παιχνίδι που παίζεται χαλαρά με ένα χέρι, χωρίς να χρειάζεται να ακολουθεί στενά τη μουσική, πιθανότατα θα περάσει καλύτερα με έναν πιο απλό τίτλο ρυθμού. Εδώ η ακρίβεια είναι μέρος της απόλαυσης, αλλά και η βασική απαίτηση.

Πώς στέκεται απέναντι στις συνηθισμένες επιλογές μουσικής

Σε σύγκριση με παιχνίδια που βασίζονται σε σταθερές λωρίδες και επαναλαμβανόμενα πλήκτρα, το Cytus II μου φαίνεται πιο κινητικό. Η προσοχή μου δεν μένει σε μία γραμμή, αλλά ακολουθεί την οθόνη και τον χρόνο. Αυτό δημιουργεί μεγαλύτερη αίσθηση συμμετοχής, όμως αυξάνει και την καμπύλη εκμάθησης. Αν έχεις συνηθίσει να κοιτάς συγκεκριμένες θέσεις, χρειάζεται να αλλάξεις τρόπο σκέψης.

Από την άλλη, δεν θα το πρότεινα σε κάποιον που ψάχνει κυρίως κοινωνική εμπειρία ή ανταγωνισμό με άλλους παίκτες. Η δική μου απόλαυση έρχεται από τη μουσική, την εξάσκηση και την προσπάθεια να βελτιώσω την εκτέλεσή μου. Για γρήγορες παρτίδες με φίλους, ένα παιχνίδι που δείχνει πιο άμεσα σκορ ή έχει πιο απλή είσοδο ίσως είναι πρακτικότερο.

Η κατηγορία του είναι ξεκάθαρα η μουσική, αλλά η εμπειρία έχει και αφηγηματική αίσθηση μέσα από τον τρόπο που παρουσιάζεται το περιεχόμενο. Δεν το αντιμετωπίζω σαν απλό μετρονόμο με γραφικά. Παρ’ όλα αυτά, αν σε ενδιαφέρει μόνο η μουσική και όχι η επανάληψη των τραγουδιών για καλύτερη επίδοση, μια εφαρμογή ακρόασης θα εξυπηρετήσει καλύτερα τον σκοπό σου. Εδώ πρέπει να συμμετέχεις για να πάρεις όλη την αξία.

Η τιμή εισόδου των 1,99 € είναι χαμηλή για κάποιον που θέλει να δοκιμάσει σοβαρά το παιχνίδι, αλλά οι επιπλέον αγορές αλλάζουν την τελική εικόνα για χρήστες που θέλουν να εξερευνήσουν τα πάντα. Εγώ θα το έβλεπα σαν αγορά που αξίζει μόνο αν μου αρέσει ήδη ο βασικός κύκλος: επιλέγω τραγούδι, παίζω, εντοπίζω τα λάθη και επιστρέφω για βελτίωση. Αν αυτός ο κύκλος σε κουράζει, καμία επιπλέον επιλογή δεν θα διορθώσει την εμπειρία.

Για ποιον αξίζει και ποιος καλύτερα να το προσπεράσει

Θα το πρότεινα σε παίκτες που ακούν μουσική με ενεργό τρόπο και απολαμβάνουν να μαθαίνουν ένα κομμάτι μέσα από επαναλήψεις. Είναι καλή επιλογή για μικρά διαλείμματα, αρκεί να μη ζητάς πάντα χαλαρό παιχνίδι. Σε μια καθημερινή διαδρομή, για παράδειγμα, μπορώ να κάνω λίγες προσπάθειες με ακουστικά και να σταματήσω όταν φτάσω στον προορισμό μου. Σε πιο θορυβώδες περιβάλλον, όμως, η ακρίβεια γίνεται δυσκολότερη.

Ταιριάζει επίσης σε όσους θέλουν να βελτιώσουν την αντίδρασή τους χωρίς να μπουν σε περίπλοκο ανταγωνιστικό σύστημα. Η πρόοδος φαίνεται κυρίως στο ότι αρχίζεις να αναγνωρίζεις τα μοτίβα και να αντιδράς νωρίτερα. Αυτό είναι πιο ικανοποιητικό από ένα παιχνίδι που σου δίνει αμέσως επιτυχία, αλλά μπορεί να απογοητεύσει κάποιον που θέλει γρήγορη ανταμοιβή.

Δεν θα το επέλεγα για μικρά παιδιά, καθώς η ηλικιακή σήμανση είναι PEGI 12. Επίσης, δεν είναι η καλύτερη επιλογή για παλιό τηλέφωνο με οθόνη που δεν αποκρίνεται καλά ή για χρήστη που παίζει συνήθως χωρίς ήχο. Η μουσική δεν λειτουργεί ως διακοσμητικό στοιχείο· είναι βασικό μέρος του τρόπου με τον οποίο καταλαβαίνεις τι πρέπει να κάνεις.

Ο δημιουργός είναι η RAYARK, και η παρουσία του παιχνιδιού στην κατηγορία φαίνεται από την απήχησή του: έχει μέση βαθμολογία 4,3, περίπου 136 χιλιάδες αξιολογήσεις και πάνω από ένα εκατομμύριο εγκαταστάσεις. Αυτά δεν αντικαθιστούν τη δική σου δοκιμή, αλλά δείχνουν ότι έχει βρει κοινό αρκετά μεγάλο ώστε να αξίζει την προσοχή όσων αγαπούν τα μουσικά παιχνίδια.

Η δική μου πρακτική ετυμηγορία

Μετά τη χρήση του, θεωρώ το Cytus II μια από τις πιο ενδιαφέρουσες επιλογές για όποιον θέλει το παιχνίδι να ακολουθεί πραγματικά τη μουσική και όχι απλώς να χρησιμοποιεί τραγούδια ως φόντο. Η ιδέα του είναι άμεση, αλλά η σωστή εκτέλεση απαιτεί παρατήρηση, καλό συγχρονισμό και συσκευή που ανταποκρίνεται σταθερά.

Τα βασικά πράγματα που θα έκανα πριν το απορρίψω είναι απλά: θα έλεγχα την έκδοση και τη συμβατότητα, θα δοκίμαζα διαφορετικό τρόπο κρατήματος, θα έβγαζα από τη μέση τις ειδοποιήσεις και θα συνέκρινα ακουστικά με ηχεία αν ένιωθα καθυστέρηση. Αν η απόδοση παραμένει σταθερή αλλά το στυλ δεν μου ταιριάζει, θα επέλεγα άλλο μουσικό παιχνίδι αντί να επιμένω.

Η τελική μου γνώμη είναι θετική, με μια σαφή προϋπόθεση: πρέπει να θέλεις να μάθεις τον ρυθμό μέσα από παιχνίδι και επανάληψη. Η τιμή των 1,99 € το κάνει εύκολο να το δοκιμάσεις, ενώ οι αγορές μέσα στην εφαρμογή χρειάζονται αυτοσυγκράτηση αν δεν θέλεις να αυξήσεις το κόστος. Για μένα, είναι ένα απαιτητικό αλλά καλοφτιαγμένο μουσικό παιχνίδι, ιδανικό για ακροατές που θέλουν να κάνουν περισσότερα από το να πατούν τυχαία την οθόνη.