iTunes μετά το iOS: μουσική, βίντεο και αγορές σε διαφορετικές εφαρμογές
Η πιο ενδιαφέρουσα αλλαγή γύρω από το iTunes στο κινητό δεν είναι κάποιο νέο κουμπί ή μια ανανεωμένη οθόνη. Είναι ότι το ίδιο το iPhone έχει πάψει να χρειάζεται μία εφαρμογή για να κρατά μουσική, βίντεο και αγορές στο ίδιο μέρος. Η Apple χώρισε σταδιακά τις δουλειές που κάποτε συγκέντρωνε το iTunes σε διαφορετικές υπηρεσίες και εφαρμογές, κι έτσι η αξία του σήμερα εξαρτάται περισσότερο από το τι θέλεις να κάνεις παρά από το πόσο πιστά θυμάσαι την παλιά του μορφή.
Αυτό έχει πρακτική σημασία. Αν ψάχνεις μια εφαρμογή iTunes για Android, δεν θα βρεις επίσημη έκδοση που να λειτουργεί ως πλήρης φορητή βιβλιοθήκη της Apple. Σε iPhone και iPad, πάλι, οι βασικές χρήσεις έχουν διαμοιραστεί: η μουσική περνά από το Apple Music, οι αγορές και η διαχείριση του λογαριασμού εμφανίζονται σε άλλα σημεία, ενώ η αναπαραγωγή βίντεο εξαρτάται από την υπηρεσία, τη συσκευή και το είδος του περιεχομένου. Η κεντρική ιδέα είναι απλή: το iTunes σήμερα είναι περισσότερο οικοσύστημα παρά εφαρμογή, και αυτή η μετάβαση κάνει την εμπειρία πιο καθαρή για κάποιους, αλλά πιο κατακερματισμένη για άλλους.
iTunes
Από το ενιαίο παράθυρο στις ξεχωριστές λειτουργίες
Για χρόνια, το iTunes ήταν το σημείο όπου αγόραζες τραγούδια, οργάνωνες άλμπουμ, συγχρόνιζες συσκευές και έβρισκες ταινίες ή τηλεοπτικές σειρές. Το μοντέλο αυτό ταίριαζε σε μια εποχή όπου το τηλέφωνο δεν είχε απεριόριστα δεδομένα, οι συνδρομές δεν είχαν γίνει ο κανόνας και η σύνδεση με υπολογιστή αποτελούσε μέρος της καθημερινής χρήσης. Η μετάβαση σε υπηρεσίες νέφους και συνδρομητικές βιβλιοθήκες άλλαξε τη βασική υπόθεση: ο χρήστης δεν χρειάζεται πια να διαχειρίζεται κάθε αρχείο χειροκίνητα.
Στο iOS, η αλλαγή φαίνεται στην καθημερινή διαδρομή. Για να ακούσεις μουσική, ανοίγεις το Apple Music ή άλλη υπηρεσία. Για να παρακολουθήσεις αγορασμένο περιεχόμενο, στρέφεσαι στην εφαρμογή Apple TV, εφόσον η συγκεκριμένη αγορά και η περιοχή σου υποστηρίζονται. Για να αγοράσεις μουσική, η διαθεσιμότητα και ο τρόπος πρόσβασης εξαρτώνται από την έκδοση του λειτουργικού και τη χώρα. Το παλιό ενιαίο κέντρο δεν είναι πια ο προφανής προορισμός· το λειτουργικό σύστημα επιλέγει για σένα διαφορετικές πόρτες ανάλογα με την εργασία.
Αυτό δεν είναι απλώς αλλαγή ονομάτων. Οι νεότερες εκδόσεις iOS δίνουν μεγαλύτερο βάρος στις εφαρμογές που εκτελούν μία σαφή δουλειά, στις συνδρομές και στον συγχρονισμό μέσω λογαριασμού. Η βιβλιοθήκη δεν είναι δεμένη τόσο στενά με έναν υπολογιστή, ενώ οι αγορές και οι λίστες μπορούν να ακολουθούν τον χρήστη σε περισσότερες συσκευές. Το τίμημα είναι ότι κάποιες λειτουργίες που παλιά βρίσκονταν δίπλα δίπλα τώρα απαιτούν διαφορετικές εφαρμογές και διαφορετικές λογικές.
Τι κερδίζει ο χρήστης
Το πρώτο κέρδος είναι η μικρότερη εξάρτηση από καλώδια και συγχρονισμό μέσω υπολογιστή. Αν η μουσική σου βρίσκεται σε υπηρεσία ροής, μπορείς να συνεχίσεις την ακρόαση σε iPhone, iPad ή υπολογιστή με τον ίδιο λογαριασμό, χωρίς να περνάς κάθε άλμπουμ από συσκευή σε συσκευή. Οι λήψεις για ακρόαση χωρίς σύνδεση διατηρούν την πρακτική αξία της τοπικής βιβλιοθήκης, ενώ οι λίστες και οι προτιμήσεις συγχρονίζονται στο παρασκήνιο.
Το δεύτερο κέρδος είναι ότι το iOS δεν προσπαθεί να στριμώξει όλες τις μορφές ψυχαγωγίας σε ένα περιβάλλον. Η μουσική έχει τη δική της βιβλιοθήκη και εργαλεία αναπαραγωγής, ενώ το βίντεο οργανώνεται σε διαφορετικό πλαίσιο, με ξεχωριστές επιλογές για αγορές, συνδρομές και προτάσεις. Για όποιον χρησιμοποιεί κυρίως το τηλέφωνο, η διάκριση μπορεί να μειώσει την ακαταστασία και να κάνει πιο γρήγορη την πρόσβαση στο περιεχόμενο που θέλει.
Υπάρχει και ένα λιγότερο ορατό όφελος: το λειτουργικό αντιμετωπίζει πλέον τις αγορές και τις συνδρομές ως μέρος ενός ευρύτερου λογαριασμού, όχι ως φακέλους που ζουν μόνο σε έναν υπολογιστή. Αυτό διευκολύνει τη μετάβαση σε νέα συσκευή και περιορίζει την ανάγκη να θυμάσαι πού αποθήκευσες κάθε αρχείο. Βέβαια, η ευκολία αυτή προϋποθέτει σταθερή πρόσβαση στο διαδίκτυο, σωστή σύνδεση στον λογαριασμό και περιεχόμενο που εξακολουθεί να διατίθεται στην περιοχή σου.
Τι προσέχεις πρώτο στην πράξη
Η πρώτη έκπληξη για έναν παλιό χρήστη είναι ότι το γνώριμο όνομα δεν υπόσχεται πια την παλιά λειτουργία. Σε iPhone, η εφαρμογή που ανοίγεις για ακρόαση δεν είναι ένα μικρό iTunes με όλες τις επιλογές του υπολογιστή. Η μουσική ακολουθεί τις δυνατότητες του Apple Music και της βιβλιοθήκης του, ενώ οι ρυθμίσεις αγορών, οι λήψεις και η πρόσβαση σε βίντεο βρίσκονται σε διαφορετικά σημεία. Η μετάβαση μοιάζει φυσική όταν χρησιμοποιείς ήδη συνδρομές, αλλά μπορεί να μπερδέψει όποιον περίμενε ένα ενιαίο κατάστημα και αρχείο.
Η δεύτερη διαφορά γίνεται αισθητή στην αναζήτηση. Σε μια συνδρομητική υπηρεσία, η αναζήτηση αφορά έναν μεγάλο κατάλογο, όχι μόνο τα τραγούδια που έχεις αγοράσει. Η βιβλιοθήκη σου είναι ένα μείγμα αποθηκευμένων επιλογών, αγαπημένων και προτάσεων, ενώ το περιεχόμενο που είναι διαθέσιμο μπορεί να αλλάξει. Αν προτιμάς να κατέχεις ένα συγκεκριμένο αρχείο και να το κρατάς ανεξάρτητα από συνδρομές, αυτή η λογική δεν είναι πάντα η πιο ξεκάθαρη.
Στο βίντεο, η διαφορά φαίνεται ακόμη πιο έντονα. Η κατηγορία στην οποία ανήκει η παλιά εμπειρία του iTunes δεν σημαίνει ότι το σημερινό iPhone προσφέρει ενιαίο πρόγραμμα επεξεργασίας και αναπαραγωγής βίντεο με την ίδια ταυτότητα. Η αναπαραγωγή αγορασμένων ταινιών, η πρόσβαση σε συνδρομητικές υπηρεσίες και η επεξεργασία προσωπικών βίντεο είναι ξεχωριστές εργασίες. Για μοντάζ, ο χρήστης συνήθως χρειάζεται ειδική εφαρμογή, ενώ για θέαση χρησιμοποιεί την αντίστοιχη υπηρεσία ή εφαρμογή περιεχομένου. Είναι σημαντικό να μη συγχέεται το ιστορικό εύρος του iTunes με τις σημερινές δυνατότητες μιας εφαρμογής στο κινητό.
Η καθημερινή χρήση αλλάζει ρυθμό
Όταν η βιβλιοθήκη σου βασίζεται κυρίως σε ροή, η καθημερινή χρήση γίνεται πιο άμεση. Πατάς αναζήτηση, βρίσκεις ένα κομμάτι, το προσθέτεις στη συλλογή και συνεχίζεις. Δεν χρειάζεται να σκεφτείς αν το αρχείο υπάρχει στον υπολογιστή ή αν έχει συγχρονιστεί σωστά. Στις μετακινήσεις, οι λήψεις για χρήση χωρίς σύνδεση παραμένουν χρήσιμες, αλλά πρέπει να τις προνοήσεις πριν φύγεις. Αυτό είναι μικρό βήμα, όχι όμως αμελητέο για κάποιον που έχει συνηθίσει να κουβαλά ολόκληρη τη μουσική του τοπικά.
Η αλλαγή επηρεάζει και τις συνήθειες ακρόασης. Οι αλγόριθμοι προτάσεων και οι έτοιμες λίστες διευκολύνουν την ανακάλυψη, αλλά το περιβάλλον σε σπρώχνει να περιηγείσαι σε κατάλογο που ελέγχεται από την υπηρεσία. Η δική σου συλλογή δεν εξαφανίζεται, απλώς συνυπάρχει με προτεινόμενο περιεχόμενο και νέες κυκλοφορίες. Αν θέλεις να επιλέγεις κάθε αρχείο, να διατηρείς συγκεκριμένη σειρά άλμπουμ και να αποφεύγεις την εξάρτηση από κατάλογο, η παλιά λογική της προσωπικής βιβλιοθήκης μπορεί να σου φαίνεται πιο σταθερή.
Η χρησιμότητα του iTunes ως ιδέας παραμένει περισσότερο εμφανής σε όσους έχουν χρόνια αγορών και οργανωμένων αρχείων. Η δυνατότητα να συνδέονται παλιές αγορές με έναν λογαριασμό είναι πολύτιμη, αλλά η πρόσβαση δεν είναι πάντα τόσο αυτονόητη όσο ήταν όταν όλα βρίσκονταν στην ίδια εφαρμογή. Ακόμη και μια απλή ερώτηση, όπως «πού βρίσκεται η ταινία που αγόρασα;», μπορεί να απαιτήσει να γνωρίζεις ποια εφαρμογή διαχειρίζεται πλέον το συγκεκριμένο είδος περιεχομένου.
Η ισχύς του οικοσυστήματος και το κόστος της
Η Apple έχει ένα ισχυρό πλεονέκτημα όταν όλες οι συσκευές σου είναι δικές της. Ένας λογαριασμός συνδέει βιβλιοθήκες, αγορές και συνδρομές, ενώ η συνέχεια ανάμεσα σε iPhone, iPad και υπολογιστή μειώνει την επανάληψη. Οι αλλαγές του iOS ενισχύουν αυτή την αίσθηση: η υπηρεσία μπορεί να γνωρίζει τι άκουσες ή τι πρόσθεσες, χωρίς να απαιτείται χειροκίνητη μεταφορά. Για τον χρήστη που ζει ήδη μέσα στο οικοσύστημα, αυτό μεταφράζεται σε λιγότερη φροντίδα και πιο γρήγορη πρόσβαση.
Το πλεονέκτημα γίνεται και περιορισμός. Η βιβλιοθήκη σου οργανώνεται γύρω από τον λογαριασμό και τις εφαρμογές της Apple, οπότε η έξοδος προς άλλη πλατφόρμα δεν είναι πάντα αυτονόητη. Οι αγορές δεν ισοδυναμούν με αρχεία που μπορείς να μεταφέρεις παντού χωρίς όρους, και η εμπειρία διαφέρει ανά χώρα. Το iTunes δεν είναι πλέον μια ουδέτερη βάση αρχείων που λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο σε κάθε σύστημα. Είναι μέρος μιας συγκεκριμένης αρχιτεκτονικής υπηρεσιών.
Αυτή η διαφορά έχει σημασία κυρίως σε μικτά σπίτια, όπου ένα μέλος χρησιμοποιεί iPhone, άλλο Android και η μουσική μοιράζεται ανάμεσα σε διαφορετικές υπηρεσίες. Το Apple Music είναι διαθέσιμο και εκτός iOS, αλλά η εφαρμογή iTunes ως ενιαίο κέντρο δεν μεταφέρεται αυτούσια. Σε Android, δεν υπάρχει επίσημη εφαρμογή iTunes που να αναπαράγει και να διαχειρίζεται όλη την παλιά βιβλιοθήκη με τον τρόπο που θα περίμενε ένας χρήστης iPhone. Η πρόσβαση σε ορισμένες αγορές ή υπηρεσίες εξαρτάται από τις διαθέσιμες εφαρμογές και τον λογαριασμό, όχι από μια καθολική έκδοση του iTunes.
Πού εμφανίζεται η τριβή συμβατότητας
Η πιο καθαρή αδυναμία είναι ακριβώς αυτή η ασυμμετρία ανάμεσα σε iOS και Android. Αν αλλάξεις από iPhone σε Android, δεν παίρνεις μαζί σου ένα πλήρες περιβάλλον iTunes. Μπορείς να συνεχίσεις να χρησιμοποιείς υπηρεσίες της Apple όπου διατίθενται, όμως η εμπειρία δεν είναι ίδια με τη χρήση τους σε συσκευή Apple και ορισμένα στοιχεία διαχείρισης μπορεί να απαιτούν άλλη διαδρομή. Για κάποιον που έχει αγοράσει μουσική σε βάθος χρόνου, η ερώτηση δεν είναι μόνο αν μπορεί να ακούσει ένα κομμάτι, αλλά και πόσο εύκολα μπορεί να διαχειριστεί τη συλλογή του.
Υπάρχει επίσης τριβή ανάμεσα σε παλιά αρχεία και σημερινές συνήθειες. Μια συλλογή που χτίστηκε με λήψεις, μεταφορές και συγχρονισμό από υπολογιστή δεν ταιριάζει πάντα με μια υπηρεσία που στηρίζεται σε σύνδεση και συνδρομή. Αν έχεις υλικό που δεν βρίσκεται σε κατάλογο ροής, χρειάζεται να ελέγξεις πώς θα μεταφερθεί ή θα αναπαραχθεί στη νέα συσκευή. Η αλλαγή λειτουργικού ή η αγορά νέου τηλεφώνου μπορεί να αποκαλύψει κενά που δεν φαίνονταν όσο χρησιμοποιούσες αδιάκοπα το ίδιο οικοσύστημα.
Στο βίντεο, η συμβατότητα εξαρτάται και από δικαιώματα, μορφές αρχείων και εφαρμογές αναπαραγωγής. Δεν είναι όλα τα αγορασμένα ή αποθηκευμένα βίντεο εξίσου εύκολα στη μεταφορά, ούτε κάθε εφαρμογή προσφέρει τα ίδια εργαλεία. Το iTunes έχει ιστορικά ενώσει διαφορετικές κατηγορίες περιεχομένου, όμως η σημερινή εμπειρία απαιτεί να ξεχωρίζεις την αγορά από την αναπαραγωγή και την επεξεργασία από την αποθήκευση. Αυτό είναι λογικό από τεχνική πλευρά, αλλά λιγότερο φιλικό για όποιον αναζητά μία εφαρμογή για όλα.
Πώς προσαρμόζονται οι αντίπαλες υπηρεσίες
Οι ανταγωνιστές δείχνουν πόσο διαφορετικά μπορεί να οργανωθεί η ίδια ανάγκη. Το Instagram αντιμετωπίζει το βίντεο ως σύντομο, κοινωνικό περιεχόμενο: η δημιουργία, η επεξεργασία και η δημοσίευση συμβαίνουν κοντά η μία στην άλλη, αλλά η εφαρμογή δεν είναι προσωπικό αρχείο αγορών ή βιβλιοθήκη μουσικής. Το Google Home οργανώνει συσκευές και αναπαραγωγή σε οικιακό περιβάλλον, χωρίς να αντικαθιστά τη διαχείριση μουσικής ή βίντεο. Αυτά τα παραδείγματα φωτίζουν το βασικό σημείο: στα κινητά, οι εφαρμογές προτιμούν πλέον σαφείς ρόλους αντί για ένα μεγάλο ψηφιακό ντουλάπι.
Στη μουσική, υπηρεσίες ροής όπως το Apple Music ανταγωνίζονται περισσότερο στην ανακάλυψη, στις προτάσεις και στη συνέχεια ανάμεσα σε συσκευές παρά στην κατοχή μεμονωμένων αρχείων. Στο βίντεο, άλλες υπηρεσίες εστιάζουν στην παρακολούθηση, ενώ εργαλεία όπως εφαρμογές μοντάζ εστιάζουν στη δημιουργία. Αυτό αφήνει το παλιό όραμα του iTunes σε μια παράξενη θέση: παραμένει χρήσιμο ως αναφορά για αγορές και ιστορική βιβλιοθήκη, αλλά δεν είναι πια το μοντέλο που ορίζει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το κινητό περιεχόμενο.
Η προσαρμογή των αντιπάλων δεν σημαίνει ότι όλοι κάνουν το ίδιο. Η ευκολία του Instagram προκύπτει από τη δημοσίευση και την κοινωνική διάδοση, όχι από την αρχειοθέτηση. Το πλεονέκτημα μιας υπηρεσίας μουσικής είναι η μεγάλη βιβλιοθήκη και η ακρόαση σε πολλές συσκευές, όχι η διαχείριση ταινιών. Αυτές οι διαφορές εξηγούν γιατί η σύγκριση έχει νόημα μόνο όταν αφορά τη συγκεκριμένη δουλειά. Κανένα από αυτά τα προϊόντα δεν αντικαθιστά πλήρως το ιστορικό iTunes, αλλά όλα αποτυπώνουν τη σημερινή τάση προς εφαρμογές με στενότερη αποστολή.
Τι αποκαλύπτει αυτή η αλλαγή για το κινητό
Η μετατόπιση από το iTunes στις επιμέρους εφαρμογές δείχνει πώς άλλαξε η σχέση μας με τα δεδομένα. Παλιά, το τηλέφωνο ήταν μια συσκευή που γέμιζε από έναν υπολογιστή. Τώρα είναι το βασικό σημείο πρόσβασης, ενώ η βιβλιοθήκη μετακινείται ανάμεσα σε διακομιστές, λογαριασμούς και συνδρομές. Το λειτουργικό σύστημα δεν είναι απλώς το πλαίσιο για την εφαρμογή· αποφασίζει πώς συνεργάζονται οι υπηρεσίες, πώς συγχρονίζονται οι αγορές και πού εμφανίζονται οι επιλογές.
Η αλλαγή κάνει την πρόσβαση πιο άμεση, αλλά μειώνει την ορατότητα της υποδομής. Όταν όλα λειτουργούν, δεν χρειάζεται να ξέρεις πού βρίσκεται το αρχείο ή πώς συγχρονίστηκε. Όταν κάτι αποτύχει, όμως, είναι δυσκολότερο να εντοπίσεις αν ευθύνεται η σύνδεση, η συνδρομή, η περιοχή, η εφαρμογή ή ο λογαριασμός. Το παλιό iTunes έβαζε περισσότερα χειροκίνητα βήματα μπροστά στον χρήστη, αλλά έκανε τη διαχείριση πιο απτή. Το νέο μοντέλο κρύβει τη δουλειά και μαζί της κρύβει μερικές φορές και τον έλεγχο.
Αυτό είναι το ουσιαστικό δίλημμα της σύγχρονης χρήσης κινητού: λιγότερη συντήρηση έναντι μικρότερης ανεξαρτησίας. Η Apple ποντάρει στην ενοποίηση λογαριασμών και συσκευών, ενώ οι χρήστες συχνά ζητούν φορητότητα και καθαρή πρόσβαση στα δικά τους αρχεία. Το iTunes είναι καλό παράδειγμα αυτής της μετάβασης, επειδή το όνομά του εξακολουθεί να σημαίνει πολλά σε ανθρώπους που θυμούνται τη μουσική βιβλιοθήκη, τις αγορές και τον συγχρονισμό, παρότι οι λειτουργίες αυτές έχουν προχωρήσει σε διαφορετικές κατευθύνσεις.
Σε ποιους ταιριάζει αυτή η νέα πραγματικότητα
Η σημερινή διάταξη βολεύει περισσότερο όποιον χρησιμοποιεί κυρίως συσκευές Apple, έχει ενεργή συνδρομή μουσικής και θέλει να βρίσκει περιεχόμενο γρήγορα χωρίς να ασχολείται με αρχεία. Ταιριάζει επίσης σε ανθρώπους που χρησιμοποιούν το κινητό ως κύρια συσκευή αναπαραγωγής και εκτιμούν τον αυτόματο συγχρονισμό μεταξύ iPhone, iPad και υπολογιστή. Αν οι συνήθειές σου βασίζονται σε λίστες, αναζήτηση και λήψεις για μετακίνηση, η μετάβαση από το παλιό μοντέλο είναι σχετικά ομαλή.
Λιγότερο βολική είναι για όσους έχουν μεγάλη συλλογή τοπικών αρχείων, αγοράζουν περιεχόμενο με στόχο να το κρατούν ανεξάρτητα από συνδρομές ή χρησιμοποιούν συστηματικά Android. Θα χρειαστεί να μάθουν πού βρίσκεται κάθε λειτουργία και να δεχτούν ότι η ίδια εμπειρία δεν επαναλαμβάνεται σε κάθε συσκευή. Αν η προτεραιότητά σου είναι η επεξεργασία βίντεο, το iTunes δεν είναι η σωστή εφαρμογή για αυτή τη δουλειά· χρειάζεσαι εργαλείο μοντάζ. Αν η προτεραιότητά σου είναι η αναπαραγωγή, πρέπει πρώτα να εντοπίσεις την κατάλληλη εφαρμογή για το είδος περιεχομένου που έχεις.
Η πιο σωστή προσέγγιση είναι να ξεχωρίσεις τις ανάγκες πριν μεταφέρεις συσκευή ή αλλάξεις υπηρεσία. Κατέγραψε ποια μουσική έχεις αγοράσει, ποια αρχεία βρίσκονται μόνο σε υπολογιστή, ποιες συνδρομές χρησιμοποιείς και από πού βλέπεις βίντεο. Αυτή η μικρή απογραφή αποτρέπει την απογοήτευση που προκαλεί η υπόθεση ότι ένα παλιό όνομα καλύπτει ακόμη όλες τις λειτουργίες. Το οικοσύστημα είναι ισχυρό, αλλά δεν κάνει τις διαφορές ανάμεσα σε αγορά, συνδρομή, αρχείο και αναπαραγωγή να εξαφανίζονται.
Τι αξίζει να παρακολουθήσουμε στη συνέχεια
Το επόμενο κρίσιμο σημείο δεν είναι αν θα επιστρέψει το iTunes ως μία ενιαία εφαρμογή. Πιο σημαντικό είναι αν η Apple θα κάνει πιο ξεκάθαρη τη διαδρομή από τις παλιές αγορές στις σημερινές εφαρμογές, ειδικά για όσους αλλάζουν συσκευή ή χρησιμοποιούν περισσότερα από ένα λειτουργικά συστήματα. Μια καλύτερη εικόνα της βιβλιοθήκης, σαφέστερες επιλογές μεταφοράς και λιγότερη σύγχυση ανάμεσα σε περιεχόμενο που αγοράστηκε και περιεχόμενο που προσφέρεται με συνδρομή θα έλυναν πραγματικά προβλήματα.
Αξίζει επίσης να φανεί πώς θα αντιμετωπιστούν οι τοπικές συλλογές σε έναν κόσμο που βασίζεται στο νέφος. Η ροή είναι βολική, αλλά δεν καλύπτει κάθε αρχείο, κάθε περιοχή ή κάθε περίπτωση χωρίς σύνδεση. Όσο οι χρήστες κρατούν προσωπικά βίντεο, παλιές ηχογραφήσεις και αγορές που δεν θέλουν να αντικαταστήσουν, η ανάγκη για αξιόπιστη διαχείριση δεν θα εξαφανιστεί. Το κινητό μπορεί να γίνει η κύρια οθόνη ψυχαγωγίας, αλλά χρειάζεται ακόμη καθαρούς τρόπους να ξεχωρίζει το προσωπικό αρχείο από τον κατάλογο μιας υπηρεσίας.
Το iTunes παραμένει σημαντικό όχι επειδή το σημερινό iPhone χρειάζεται την παλιά εφαρμογή, αλλά επειδή η ιστορία του εξηγεί τι κέρδισε και τι έχασε το κινητό στην πορεία προς τις υπηρεσίες. Κέρδισε άμεση πρόσβαση, συγχρονισμό και λιγότερη χειροκίνητη δουλειά. Έχασε ένα ενιαίο σημείο ελέγχου και έκανε πιο δύσκολη την κατανόηση του πού τελειώνει η αγορά και πού αρχίζει η συνδρομή. Αν ζεις μέσα στο οικοσύστημα της Apple, η νέα διάταξη λειτουργεί καλά για μουσική και καθημερινή αναπαραγωγή. Αν θέλεις μία εφαρμογή για να διαχειρίζεσαι τα πάντα ή χρειάζεσαι πλήρη ευελιξία ανάμεσα σε iOS και Android, θα συναντήσεις όρια που δεν λύνονται με νοσταλγία. Το ουσιαστικό συμπέρασμα είναι ότι το iTunes δεν εξαφανίστηκε τόσο όσο διασκορπίστηκε· και πριν βασιστείς σε αυτό, πρέπει να ξέρεις ποια από τις σημερινές του λειτουργίες αναζητάς.
